via een ommetje naar huis

Vanmorgen ben ik super relaxed naar Dordrecht gereden. Om te beginnen was ik al een half uurtje langer in bed blijven liggen, toen voor de verandering met het gezin ontbeten en rustig van start gegaan. Ik merkte wel dat het drukker dan normaal was, er waren veel fietsers onderweg.

De consequentie was dat ik ook pas later weer terug naar huis kon. Het was zo mooi weer dat ik al snel besloot dat de route verlengt moest worden. Tevens wilde ik wel iets nieuw uitproberen, erg onverstandig zonder de route te plannen. Gelukkig verliep het allemaal voorspoedig, behalve bij die automobilist die dacht dat hij de rotonde voor mij kon verlaten. Hij had duidelijk mijn snelheid niet goed ingeschat en we moesten beiden in de remmen. Daarbij merkte ik dat mijn rechterwiel slipte (was al eerder gebeurt, toen dacht ik dat het aan het grint op de weg lag). Daar moest ik snel eens naar kijken voordat het me een band kost.

Nabij Barendrecht reed ik over de brug naar de andere kant van de snelweg, op zoek naar een mooie alternatieve route. Deze starte in een park met veeroosters in het fietspad. De er naast staande bord gaf aan dat fietsers moesten afstappen, dat deed ik maar toch maar niet. Even verderop kwam een man, type woonwagenbewoner, me tegemoet. Twee gigantische, vervaarlijk uitziende, honden kregen me in de gaten en sprintten op me af. Gelukkig waren ze te zwaar om hard te lopen, dus ze gaven het al gauw weer op.

De afslag naar de Benelux tunnel reed ik bewust voorbij en in de aanloop naar de brug haalde ik nog een klein wielerpeloton in. Over de Botlekbrug moest ik improviseren, gelukkig kwam ik al snel bordjes Rozenburg tegen.

Daar aangekomen nam ik een afslag te vroeg en moest door een woonwijk heen ploeteren. De pont kwam al snel aangevaren. Op de boot benutte ik de tijd door de remmen af te stellen. De rechter rem stond veel strakker afgesteld dan links. Niet gek dat het wiel slipte! Rond half acht was ik weer thuis.

120km, totaal 1098km

Fietstocht naar Deurne (Brabant)

De tweede paasdag zouden we met de familie bij goede vrienden van ons in Deurne op bezoek gaan. Henk heeft zelf ook een Quest en daarom spraken we af dat ik hem bij ’s Hertogenbosch zou ontmoeten. Voor mij een rit van 105km, ik schatte in dat ik daar drie uur over zou doen.

Bij de vorige route die ik voor mijn GPS had gepland kende een paar vervelende fouten.
Hoe herken je immers wegen die niet voor fietsers toegankelijk zijn.
Een mogelijk antwoord hierop is gebruik te maken van Garmin onroute.

Dit programma is er in twee varianten, voor de computer en op memorystick voor de GPS.
Bij deze laatste versie wordt de route berekend terwijl je fietst, de eerste variant maakt het mogelijk de route vooruit op de PC te plannen.

Twee dagen nadat ik de bestelling had gedaan lag de CD al in de brievenbus.
Het programma (of eigenlijk de database), wordt gebruikt als toevoeging op Garmin Mapsource.
Dit is het PC programma dat je bij een Garmin GPS krijgt.

In de onroute database zit een groot aantal fietsroutes in Nederland. Door een aantal waypoints op de kaart te maken kan je Mapsource een fietsproute langs deze punten laten berekenen. Daar doet het programma trouwens best wel lang over.

Het resultaat levert een route op die gebruik maakt van al die stukjes fietsroute (en niet van de andere wegen). De consequentie is dat het resultaat soms nogal grillig is. In een enkel geval wordt je een zijweg ingestuurd, terwijl je het vervolg van de route 100 meter verderop ziet liggen. Gewoon 100m doorrijden zou dan een stuk sneller zijn. De enige remedie is de route secuur te bekijken en deze "omleidingen" er met de hand uit te halen. Ik moet daar wel bij opmerken dat het grootste deel van de route wel prima is.

Eigenlijk zou onroute ook de andere fietswegen moeten bevaten zodat snellere verbindingen kunnen worden gemaakt tussen al deze stukjes fietsroute!

Maar als eindresultaat heb je dan een fiets-route. Dit is in feite een verzameling van waypoints. Alleen daar waar het programma hetnodig vind krijg je een aanwijzing. (net als met een auto-gps zoals TOMTOM).

Mijn Garmin GPS-60 heeft geen kaart en daarom is een route gewoon te sumier. Gelukkig is daarvoor een freeware oplossing (WinGDB) door de route te converteren naar een track. Een track kan ook (in tegenstelling totn een route) in Google earth worden weergegeven. (erg handig voor de controle achteraf).

Met het resultaat ben ik gisteren morgen in de Quest gestapt. Het eerste stuk tot Papendrecht heb ik eigenwijs anders gereden dan wat de GPS wilde. Dit stuk ken ik immers op mijn duimpje (duim).

Van Papendrecht naar Gorinchem dacht ik prachtig achter de geluidswal van de A15 te kunnen fietsen. helaas, dat ging niet door. Als er namelijk gegraven moet worden dan neemt men daar bij voorkeur het fietspad voor. Aangezien er blijkbaar iets de grond in moest kon ik een flinke omweg door de woonwijk nemen (die voor de verandering dit keer goed werd aangegeven). Vanaf dat punt ging het echter weer gesmeerd.

Op het plaatje zie je waar ik een omweg moest maken. De groene lijnen geven de routes aan waar onroute mee werkt. Een stukje langs het geluidscherm staat er niet in, doch bestaat wel als fietspad

Bij de brug over de Maas (oude rijksweg bij 's Hertogenbosch) had ik met Henk afgesproken. Hij was tien minuten te laat, ik tien te vroeg.
vanaf dat punt reden we weer mijn route verder. Henk kent dit stuk goed en ging een paar keer eigenwijs zijn eigen weg, wat natuurlijk niet de bedoeling was.
Vooral door 's Hertogenbosch leverde de route verassingen op en niet bepaald de kortste weg door de stad (wat je toch wel graag wilt want fietsen door de stad doe je meestal niet voor je plezier).

Eenmaal buiten de stad ging het snel beter. We kwamen behalve gigantische groepen motorrijders ook racefietsers tegen wat een extra stimulans is om de snelheid op te voeren. We reden nu ook door het bos, daar kom je niet met je TOMTOM. Ook was er een stuk over een zandpad waar je met de nodige moeite in laag verzet door het zand moet ploegen.

Een automobilist gebaarde dat hij iets wilde vragen. Het bleek dat hij in de organisatie van Helmond Classic Car zat. Het thema was dit keer autoreis door de tijd. We werden uitgenodigd om op 24 mei met onze Quest door de stad te gaan fietsen. Ik moet er nog even over nadenken, wat mij betreft is de stap van auto naar Quest wat te groot.


Even na half 1 reden we Deurne binnen (171km)

Rondje Texel met de Twisker ligfietsclub

Toen ik een paar weken terug op Wim z'n weblog las dat hij het rondje Texel met de "Twisker" fietsclub ging rijden dacht ik meteen: dat wil ik ook. Me niet realiserend dat er dan wel een stevig stukje moest worden gefietst. Het startpunt van de route was immers, hoe kan het ook anders, in Twisk. Als stok achter de deur heb ik me opgegeven via de website agenda van de ligfiets vereniging. Naarmate de dagen verstreken werd het plan concreter en kwam er een mooie route in beeld. Dit keer zou ik niet via het pontje bij Velsen rijden maar via het oostelijker gelegen Connexion pontje bij Spaarndam. Het mooie van deze route is dat het grootste deel buiten stedelijk gebied ligt, slechts een heel klein deel loopt door een stad.

Het plannen van deze route gaat vrij omslachtig. Ik plan de route in Google maps (stand lopen), zet de gegevens om via GMAPtoGPX in een GPX file, deze converteer ik weer naar een GDB track met het programma G7toWin, bewerk de track in Mapsource en uiteindelijk laad ik deze file in mijn Garmin GPS60. Een hoop gedoe dus!

Gisteren morgen om 2:45 ging de wekker en een half uurtje later zat ik in mijn Quest. Omdat ik vorig jaar had ontdekt dat je geen 360km kan rijden op vier krentenbollen had ik nu wat meer eten ingeslagen: 4 krentenbollen (daar heb je ze weer), 6 boterhammen, 20 mueslyrepen, 4 bananen en 1,5 liter limonade. De route was inderdaad erg mooi, het eerste deel liep tot in leiderdorp langs de Vliet, daar sloeg de route Oostwaarts af richting Braassemermeer. Op de stukken waar ik wel door stedelijk gebied reed kon ik ook op het mooie auto-asfalt rijden aangezien er toch geen hond op de weg was. (toen ik dat op de terugweg ook probeerde begonnen enkele van de automobilisten flink te toeteren omdat ik gebruik maakte van "hun" asfalt, en daar moet je als fietser immers van af blijven!!).

De rit ging eigenlijk heel gesmeerd tot ik in Halfweg aankwam en de GPS me de snelweg op wilde sturen. Dat ging me wat te ver en even later ontdekte ik een mooie fietsbrug. Helaas was deze voor een ander type fiets gebouwd, een die je over een gootje naar boven rijd of anders de trap optilt. Na enig zoeken zag ik dat ik deze hindernis ook kon omzeilen.

De pont was helaas aan de andere kant, dus ik moest samen met een bromfietser een tiental minuten wachten. Deze pont vaart de hele nacht door, wat eigenlijk wel heel luxe is als je ziet dat er slechts twee man meevaren.

Aan de overkant dacht ik dat het nu nog een klein halfuurtje zou duren voor ik bij Wim zou aankomen, het was immers nog zo'n 15km. Dat betekende dat ik daar een half uur te vroeg zou zijn. Nu ging Google echt in de fout in door me de N246 op te sturen. Dat betekend dus improviseren en daar heb ik op zo'n moment een hekel aan want dat betekend gegarandeerd omrijden. Toe ik met de behulp van mijn MIO230 de weg weer enigszins had hervonden (deze Gps wilde me aanvankelijk ook via de N246 laten rijden) sloeg het "noodlot" weer toe, wegopbrekingen. Gelukkig maar, nu hoefde ik nog maar tien minuten voor de pont in De Woude te wachten..

Wim kwam precies op tijd en samen gingen we op weg naar Kees van Hattem. Daar waren al een stuk of vijf Quest bestuurders verzameld. Na een heerlijke bak koffie (daar was ik wel aan toe) gingen we gezamenlijk op weg.

Het kwam mij goed uit dat het tempo nu wat lager lag, dit hou ik wel een paar dagen vol! Bovendien kwam de wind kwam schuin van achteren en werden we vanzelf de goede richting in geblazen.



In Twisk was het een gezellige drukte. Ik had nooit verwacht dat er zoveel mannen aan deze tocht mee zouden doen, er stonden er maar een stuk op vijf op de inschrijf lijst. Na een lekker kopje koffie en een banaan-soesje gingen we weer op weg. Niet voor er een flink aantal foto's van de fietsen was genomen, dit zou de rest van de dag zo doorgaan.







Na 39km en 1,5 uur stonden we bij de boot naar Texel. De groep was wat uit elkaar geslagen omdat enkele Quest-mannen het weer zo nodig vonden om aan een groepje wielrenners te laten zien hoe hard ze wel niet konden (57km/uur). Ik moet toegeven dat ik zelf ook de verleiding niet kon weerstaan, ondanks de wetenschap dat ik nog een stukje voor de boeg had.









Eerst leek het erop dat we een boot moesten laten gaan. De boot had lichte vertraging en dat was onze mazzel, we konden nog mee. Op de boot wachtte Yvonne ons op, ze was erg geïnteresseerd in het fenomeen Quest en reed zelf op een lage Baron. De Quest had een onverwacht voordeel voor haar, dan zou haar hondje ook mee kunnen rijden, dat had ik nog niet bedacht!

Een leuke verassing was dat mijn ouders ook stonden te wachten. Ze wisten natuurlijk al dat ik er aan kwam maar ze hadden bovendien de moeite genomen om ons tegemoet te varen.

Mijn ouders gingen huiswaarts om de honden op te halen, wij reden langs de waddendijk Noordwaarts richting Cocksdorp.

Hier werd ons een heerlijk stuk gebak met een kopje koffie aangeboden door de Twisker ligfietsclub (bedankt Nico en Matthijs). Nu was ik halverwege, vanaf hier ging het weer huiswaarts. In het bos bij het Turfschip waren we een paar mannen kwijt. na wat telefonisch overleg vonden we ze een stuk verderop weer terug.

Bij de boot werden we weer getrakteerd, dit maal door Wim.( bedankt voor het ijsje). Yvonne had volop belangstelling van de mannen toen zij haar half gesmolten ijsje alsnog wilde nuttigen. Het was bijna onbegonnen werk, maar ze bracht het tot een goed einde.

(Was dit opzet Wim? :))

In Den Helder splitsten we op en ging ik met Wim en Sebastiaan er vandoor. Ondanks het feit dat de wind nu schuin tegen stond reden we lekker door. Bij de plaspauze halverwege Den Helder-Alkmaar werd me nog gevraagd of het tempo goed was waarop ik antwoorden dat ik alles prima vond.

Sebastiaan ging een stuk na Alkmaar zijn eigen weg en Ik ging met Wim verder naar de Woude. Wim nodigde me nog uit voor een kopje koffie maar dat sloeg ik af, ik moest immers nog zo'n 100km. Op Wim zijn aanwijzingen reed ik al een stuk vlotter richting pont. Toch ging het nog een keer fout en moest ik extra kilometers maken.

Ditmaal stond de pont te wachten en was ik binnen no-time aan de overkant. Helaas ging de klep van de pont niet meer open en kostte het wat extra tijd (en gedoe) voor we de boot weer af konden rijden. bij de snakbar haalde ik een heerlijk flesje cola (wat kan dat toch lekker zijn als je dorst hebt).

Aan de nadere kant ging het weer even fout, nu had ik geluk en vond ik een bordje dat me de goede kant op wees (Halfweg).

Bij het Braasemmermeer stopte ik nog een keer bij een snackbar voor nog een flesje cola. Mijn eigen voorraad water begon op te raken.

Ondertussen begon het te schemeren. Bij een plaspauze maakte ik nog een prachtige foto van het natuurschoon.

Om kwart voor tien kwam ik weer thuis waar het ongeruste vrouwtje me stond op te wachten.

Ik voelde me na 390km nog verrassend fit.

Dat duurde niet lang meer en na een paar biertjes wilde ik maar al te graag naar bed. Nog geen minuut nadat ik lag was ik onder zeil, waarschijnlijk dromend van een prachtige fietstocht naar Texel.

Het was een onvergetelijk mooie dag!!

Poldertocht met FTCW

Fiets en Toer Club Westland organiseert toertochten in het warmere deel van het jaar. Vanmorgen heb ik de poldertocht meegereden. Dat is een tocht die langs een aantal dorpjes in de omgeving gaat.

Net als bij de vorige tochten van FTCW begon het met een voor mij rustig tempo. Later moet ik zo nu en dan best wel hard doortrappen om niet achter te raken. Meestal is de aanleiding een krappe bocht, een smal bruggetje of een auto die mij in de weg zit. om de wielrenners niet te hinderen blijf ik een beetje achter de groep hangen. Soms gaat er een kleiner groepje vandoor en daar haak ik dan weer aan.

De hele ochtend bleef het een beetje kil weer, zonder noemenswaardige wind. Pas toen ik terug was brak de zon door!

Na 60 km werd er gestopt voor een kopje koffie en appelgebak, de horeca vaart er wel bij!
Daarna sloot ik weer aan bij een vertrekkend groepje. Vooral op het laatste stuk moest ik alle zeilen bijzetten om gelijktijdig aan te komen. Dat lukte en tegelijk reden we de dorpskade in Wateringen op.

96km met 34km/uur gemiddeld

Nieuwe Questcomputer

Kort nadat ik had besloten om een nieuwe Quest te bestellen bedacht ik me dat ik ook een veel geavanceerder Quest computer wilde. Gezien de best wel lange wachttijd had ik immers ook voldoende gelegenheid om hier aan te werken. Deze computer moet een aantal onzekerheden wegnemen die je als Quest rijder hebt. Soms lijkt het fietsen wat zwaarder te gaan dan anders en dan vraag je af waar dat aan kan liggen. Ik heb zo vaak genoeg gedacht dat bepaalde lagers plots toenemende wrijving vertoonden, maar zeker weet je het niet. Ook leek een deel van de Quest spontaan te gaan resoneren bij bepaalde trapfrequenties, dit geeft energie verlies en kan tot materiaal moeheid leiden met alle gevaren van dien. Verder moet deze computer informatie geven die mijn wedstrijd prestaties verbeteren. Hij registreert hartslag, trapfrequentie, cadans, tegenwind, hellingshoek, weg-gesteldheid, temperatuur, luchtvochtigheid en positie/tijd/datum vanuit de Mio GPS. (er is een optie voor bloeddruk en hersen-activiteit)

Nu ik mijn nieuwe Quest heb ben ik direct begonnen met het inbouwen van het prototype van de nieuwe Quest computer. Het idee voor de uitgebreide diagnose is in feite heel simpel en een beproeft concept in de industriële wereld. Met ultrasone transducers worden pulsjes in het frame geïnjecteerd. De reflecties daarvan vertellen veel over het materiaal. Breuken en/of resonanties komen direct aan het licht. Ook het kenmerkende ultrasone geluid dat lagerwrijving geeft blijft niet onopgemerkt voor deze gevoelige sensoren..

Ondanks het simpele principe is hier toch wel behoorlijk wat rekenkracht voor nodig. De signalen moeten in hoog tempo worden gedigitaliseerd en verwerkt. Hiervoor is een 12 kanalen analoog naar digitaal converter gebruikt met een sample frequentie van 20MHz. Voor het exciteren van de transducers is een 12 kanaals digitaal naar analoog converter gebruikt die signalen tot 40MHz kan genereren. Dit maakt een uitgebreide materiaal analyse, een zogenaamde breedspectrum diagnose mogelijk. Zelfs de 266MHz Cirrus Logic processor kan dit niet alleen af, een DSP (digitale signaal processor) helpt bij het uitvoeren van de 1024 punt FFT (fast fourier transformation). Deze DSP kan 50 van deze bewerkingen per seconde uitvoeren.

De ultrasone transducers zijn op strategische plaatsen in de Quest bevestigd zoals op de achterbouw, de voorpoten, naast de trapas, op de body en zelfs onder het zitje. (onnodige beweging van de bestuurder werkt immers contraproductief).

Ik overweeg ook om contactloze bandingspanning sensoren toe te passen, deze maken momenteel ook opgang in de automobiel industrie! Bandenspannings verlies is immers een belangrijke factoor waardoor de prestaties afnemen.

Een R&D collega van mij, zelf ook enthousiast ligfietser, kwam zelf met een reken algoritme waarmee de rolweerstand van de banden kan worden bepaald. Dit is niet geheel nieuw maar tot kort geleden ontbrak het aan rekenkracht om uit deze metingen betrouwbare resultaten te filteren. Als dit lukt dan zijn binnenkort de uitrol-proeven die Wim Schermer uitvoert verleden tijd.

Al onder het fietsen kan ik belangrijke informatie aflezen. Hiervoor heb ik een applicatie voor mijn Mio GPS ontvanger geschreven. De meetresultaten worden over de USB kabel verstuurd en op het scherm van de Mio getoond. Dit is in feite een vrij simpele interface omdat ook de Questcomputer op windows CE embedded draait, net als de MIO.

Deze USB verbinding kan ik ook gebruiken om nieuwe firmware in de computer te laden en om opgeslagen gegevens te downloaden. Zo wil ik een database opzetten waar al mijn ritten in worden vastgelegd. een groter harddisk voor mijn thuiscomputer is dan onontbeerlijk, een enkele rit levert al gauw 4 Gbyte aan informatie op.

Het energie verbruik van de computer moet nog verder worden verlaagd. Momenteel kan ik slechts 2 uur op de standaard velomobiel accu werken. Ik overweeg om voorlopig een tweede accu aan te schaffen. Op de langere termijn wil ik een en ander in een ASIC integreren, dan kan de behuizing ook een stuk kleiner. Voorlopig komt de electronica in een vergrote uitvoering van het standaard Quest bakje dat met klittenband op de linker wielkast zit bevestigd.

Vandaag heb ik niet gefietst zodat ik meer tijd had om een vervelende bug uit release 10.2 .1 van deze firmware op te lossen.

De eerste resultaten binnenkort op deze blog

Pech onderweg

De voorspelling vertelde me dat het vandaag weer zo'n prachtige fietsdag zou worden, dus ben ik vandaag nog een keer naar Dordrecht gereden. Aanvankelijk liep alles gesmeerd tot ik vlak voor Dordrecht plots moest stoppen omdat er een invaliden kar op het fietspad stilstond. Prompt eindigde ik in de verkeerde versnelling en stom genoeg probeerde ik toch door te rijden. Het gevolg was dat de ketting zowel voor als achter vastzat. Na een hoop gepruts kreeg ik de boel weer los en toen bleek dat ik een tand kwijt was. Gelukkig niet uit mijn mond maar van het aluminium 65T voortandwiel. Dit tandwiel is niet al te duur maar kan blijkbaar ook erg weinig hebben.

De terugweg ging soepeltjes en ik kon het niet laten om toch weer flink door te trappen. Nu ik dit zit te schrijven merk ik dat ik best wel vermoeid ben, dus maar vroeg naar bed vanavond. Morgen wil ik de derde rit van deze week maken.

Toen ik de brug over de noord opreed zat er een wielrenner in mijn kielzog. Hij viel me aan op mijn zwakste punt, klimmen. Ik weerde me kranig en bleef hem tot boven op de brug voor, dat kostte me wel erg veel energie. Terugkijkend in het GPS log zie ik dat ik met 34km/uur naar boven reed en daarbij 16m klom. Lijkt niet veel maar het kost toch een hoop energie. Bij het naar beneden rijden moest de fietser het onderspit delven, hij verdween al snel uit het zicht.

Thuis las ik dat de nieuwe eigenaar mijn oude Quest Zaterdag in Dronten komt halen. Misschien ga ik er ook wel heen, ik heb in iedergeval een nieuw tandwiel nodig, of kan er misschien een punt aan vast gelast worden?

102km

Eerste fietsrit met Quest 311

Wat een fantastische dag om naar je werk te fietsen! Het viel niet mee om vanmorgen mijn bed op tijd te verlaten, dat vanwege het uur tijdverschil. Gelukkig was ik ook extra vroeg naar bed gegaan, anders was het helemaal lastig geweest. De eerste seconde dat ik wakker was dacht ik, ik ga met de auto. Direct daarna kwam bedacht ik dat het ook mijn eerste ritje zou worden met de nieuwe Quest.

Het was nog behoorlijk donker, maar de verlichting deed zijn werk prima. Doordat de lamp in hoogte kan worden versteld kan je hen prima richten. De drie LED's hebben een niet al te smalle bundel wat er voor zorgt dat je ook de berm verlicht.

De heenrit ging gesmeerd, het enige minpunt was het wat dikkere matje dat de neiging heeft om te verschuiven. Dat laatste gebeurde ook vlak voor ik bij mijn werk aankwam. Ook zit ik er niet zo comfortabel op, ik kijk het een tijdje aan en anders ruil ik hem voor een dunnere variant. Ik heb ook het idee dat het comfort niet verder is toegenomen doordat het matje dikker is. En een droge rug heb ik ook al niet, daar staat meestal al na een kilometer het zweet op.

Op de terug weg kreeg ik een paar verrassingen zoals het eerste insect dit jaar dat mijn helm binnenvliegt en een meisje op de fiets waarvan de spijkerbroek lager zat dan haar slipje en haar shirt hoger. Jammer dat ik er zo snel voorbij was, anders had ik nog een foto kunnen maken. Ik heb nog even gezocht naar foto materiaal op internet maar ik kon een soortgelijk exemplaar niet vinden. Deze foto komt aardig in de buurt.

Vanavond ga ik verder met het inbouwen van de elektronica zodat ik straks het licht kan dimmen en de knipperlichten weer werken.

102km

Meer nieuwe Quest

Toen ik vanmorgen op weg was naar Dronten bedacht ik me dat ik mijn fototoestel vergeten was. Niet getreurd, ik heb wat foto's van mijn vader ontvangen die ik nu nog even op mijn blog zet.

Op de foto's zie je o.a. Frans Grotepass, Marcel Vriezekolk, Theo en Allert Het was weer een gezellige happening..

Mijn oude Quest zie je op de laatste twee foto's

Nieuwe Quest!

Vandaag ben ik met Timo naar Dronten gereden om de nieuwe Quest te halen. Ik heb er nog over gedacht om heen en weer te fietsen maar gezien het slechte weer is het maar goed dat ik dat niet heb gedaan.

Toen we bij velomobiel naar binnen waren gegaan zag ik hem gelijk staan, het voorlicht is een mooi herkenningspunt. De Quest ziet er echt super uit, het niveau van afwerking is er de afgelopen jaren nog duidelijk op vooruit gegaan. Nieuw zijn het in hoogste verstelbare voorlicht, het accupack en bijbehorende lader, de nieuw opgehangen achterbrug, het aan de wielkasten opgehangen verbrede stoeltje en de betere stekkertjes voor de accu. Verder zijn er nog kleine, minder opvallende verbeteringen zoals de speciaal gevlochten remkabel mantel (directer remgedrag) en het remlicht schakelaartje aan het stuur.

Naast mijn eigen koplamp heb ik ook nog een eigen achterlicht. Velomobiel gebruikt een enkele 1Watt LED met voorschakelweerstand, dat kan efficienter door meerdere LED's in serie te zetten. Mijn eigen lichtje heeft 5 keer 4 LED's in serie en gebruikt daarbij 5 keer 20mA bij 12V. Een 1Watt LED gebruikt normaal 350mA (ook bij 12V met een voorschakelweerstand).



Tot onze verassing bleek mijn vader van Texel naar Dronten te zijn gereden om dit alles mee te kunnen maken. het gebeurt immers niet iedere dag dat je een nieuwe Quest in ontvangst kan nemen. Na afloop zijn we gezellig nog een kopje koffie gaan drinken. Op 10 April zie ik hem weer als we een een rondje Texel gaan rijden.


De komende tijd kan ik gebruiken om de Quest electronica verder af te maken. Zo moet ik mijn computertje weer inbouwen. Dat kan prima omdat het linker "console" met klittenband is vastgezet. Op die manier kan ik mijn printje prachtig wegwerken. Verder plaats ik een paar schakelaartjes in dit console voor het binnenlicht en de koplamp.

Ik zag dat Velomobiel nu ook de schakelaars op het stuur monteert. Links een schakelaar voor de richting aanwijzers, rechts een voor de claxon. ze hebben een beugeltje dat sterk lijkt op het beugeltje dat ik gebruik. Alleen zijn bij mij de schakelaars links/rechts gescheiden wat erg makkelijk werkt.

De rit naar huis vond ik behoorlijk spannend omdat er de Quest op het dak van de auto nogal wat lawaai maakte. Later bleek dat de vinyl plaatjes onder de wielen (om het dak van de auto te beschermen) hier schuldig aan waren. Er stond een behoorlijke wind en als je daar recht tegenin rijdt wordt er een behoorlijk kracht op de fiets uitgeoefend.

Vanaf morgen wordt het beter weer, dat betekend dat ik kilometers kan gaan maken met deze fiets. Ik weet niet precies hoeveel ik met de vorige heb gereden maar het zit rond de 26000km.

vandaag 1,5km

Quest 140 verkocht.

De titel zegt alles al. Na een paar biedingen te hebben ontvangen heb ik de Quest verkocht. Op die manier was er nog tijd over om van alles te regelen. Het aantal bieders viel tegen, ik denk dat ze waren afgeschrikt door de foto van de voorkant van de Quest. Dat is jammer want je ziet de schade alleen als je goed oplet. Bovendien is alleen de lak beschadigd, na overspuiten ziet hij er weer als nieuw uit. Deze schade heb ik opgelopen toen ik achterop de Quest van een vriend van mij botste. De neus deukte even licht in en de schade was er.

Als het goed gaat breng ik aanstaande zaterdag de Quest naar Velomobiel waar hij een controle beurt krijgt. Er gaan nieuwe banden op en het het originele voortandwiel wordt weer teruggeplaatst. De nieuwe eigenaar krijgt bovendien een setje reflectiesctickers voor als hij de Quest laat spuiten. Heel verstandig wacht hij daar nog even mee tot hij aan de Quest gewend is.

Gisteren ben ik lekker naar Dordrecht en terug gefietst. Het weer zag er aanvankelijk nogal dreigend uit, maar dat viel reuze mee. Van de tegenwind (5Bft) heb ik toch geen last en de regen bleef beperkt tot een paar spetters.

102Km

Lekker fietsweer!

Vandaag reed ik alweer de tweede rit van deze week. Ik krijg de smaak weer helemaal te pakken. Vorige week was ik nog behoorlijk afgepeigerd, vandaag koste het me maar weinig moeite.

Op de terugweg heb ik een wat andere route dan normaal gekozen. Hiermee vermijdt ik wat verkeerslichten en de route is maar 7km langer.

Op het laatste stuk voor de Benelux tunnel moest ik nog flink doortrappen om een brommer voor te blijven. Dat lukte prima maar bij de lift aangekomen bleek dat er nog twee voor me waren. Gelukkig waren ze zo netjes hun motor uit te zetten, anders wordt je direct vergast als je de lift instapt.

Vlak voordat ik de lift in ging riep iemand mijn naam. Ik zei hem gedag maar ik wist echt niet wie het was. Misschien hoor ik dat nog wel..

Hopelijk hebben we volgende week weer van dat mooie weer.

108km

Rentenieren

Vandaag ben ik met de Quest naar het werk in Dordrecht gereden. Perfect weer en het tempo gaat ook voorruit. Op de heenweg was ik weer een paar minuten sneller dan de vorige rit. Morgen sla ik een dagje over, donderdag ga ik weer met de Quest.

Net als voor de Quest is er ook veel belangstelling voor mijn Challenge Focus. Mart krijgt nog gelijk, binnenkort kan ik gaan rentenieren.


102 heerlijke kilometers



NB. Dit plaatje laat zien hoe de belangstelling voor mijn blog de laatste week met sprongen is toegenomen. Wellicht komt er nog een piek als de termijn voor het bieden op mijn Quest afloopt.

Challenge Focus

Ik heb al een aantal jaren een Challenge Focus in mijn schuur hangen. Deze had ik zelfs al voordat ik een Quest kocht. Met een structureel ruimte gebrek in mijn schuur heb ik maar besloten om de Focus te verkopen. (dan blijft nog mijn racefiets, mountainbike en zelfgebouwde ligfiets over)

Het is een fijne, stabiele ligfiets met onderstuur. Dat is even wennen maar uiteindelijk rijdt het heel relaxed. Ook voor langere afstanden is het een goede fiets.

voor geïnteresseerden, zie mijn advertentie op
http://www.ligfiets.net

Heerlijke rit in de voorjaarszon

Normaal is het zondag ochtend tijd voor een uurtje hardlopen met mijn vriend Jos. Dit weekend is hij echter in Portugal voor zijn werk. Dat levert mij weer een mooi ochtend ritje met de Quest op.

Ik rij een "standaard" rondje Westland, met de variatie dat ik eerst met de klok mee tot Hoek van Holland rij en daar omkeer om het eerste deel van het traject in omgekeerde richting af te leggen. Daarbij rij ik drie keer de bult bij de stormvloedkering op, waarbij ik ondertussen een groep wielrenners de gelegenheid geef om mij te passeren. Even later kan ik ze weer op mijn beurt inhalen. Voor de wind rijden ze aardig door, maar met 55km/uur kan niemand het volgen.

Er staat best wel een stevige wind, later lees ik dat het 4 tot 5 Bft is. De lucht is geheel onbewolkt, duidelijk beter dan voorspelt bij het weerbericht.

Na twee uur ben ik weer terug, met 75km extra op de teller.



Gisteren heb ik het eerste bod op mijn Quest binnen gekregen:

5000,- (M)
5200,- (T)

Het eerste bod (5000,-) is nog niet helemaal de prijs die ik in gedachten had, maar ik ben er ook niet ontevreden mee. (M) heeft op zijn beurt een prachtige fiets voor relatief weinig geld. Voor circa 700,- extra lakkosten is de Quest niet meer van nieuw te onderscheiden.

Wat een leuk ding!

Dat hoorde ik roepen toen ik vanmorgen over de brug tussen Papendrecht en Dordrecht fietste. Een meisje riep dat naar haar vriendin toen ik voorbij kwam. Helaas had ze het niet over mij maar over mijn Quest.

Het was vandaag weer fantastisch fietsweer, ik heb de smaak weer helemaal te pakken. Op de terugweg vanuit Dordrecht heb ik zelfs een ommetje gemaakt. Met een rit van 50km ben je immers wel weer erg snel thuis...

Het leek erop dat iedereen goed gemutst was, ik kreeg zelfs twee keer voorrang op plaatsen waar ik het eigenlijk niet had. Eerst vanmorgen van een buschauffeur, vanmiddag van een automobilist.

In Vlaardingen was het helemaal mis met het fietspad. Gelukkig hadden ze wel de moeite genomen om een alternatieve route aan te geven. Hopelijk wordt er aan een nieuw fietspad gewerkt, dat is ook wel nodig ook want het fietspad lang de Zweth is niet al te best meer.

Vanmorgen kon ik in Rotterdam over een prachtig nieuw geasfalteerd fietspad langs de Aelbrechtskade rijden, zo hoort het! Een geheel vrij autovrij fietspad.

Deze foto uit Vlaardingen laat zien dat het niet overal even goed geregeld is. Hier was ooit een fietspad richting Schipluiden. In de tijd die nodig was om dit flatgebouw neer te zetten is het dus niet gelukt een fatsoenlijk fietspad te maken

Vandaag heerlijk gefietst, 50 +67km

PS. Ik krijg al regelmatig mailtjes met vragen over mijn Quest binnen. Het duurt nu vast niet lang meer voor het eerste bod wordt geplaatst. Omdat er veel belangstelling vanuit het buitenland is heb ik de advertentie op ligfiets.net ook maar in het Engels vertaald.

Quest 140 te koop!

Quest 140 te koop (in verband met levering van een nieuwe Quest)

type 26", kleur geel
Kilometerstand 24721km, de fiets is nu 3 jaar en 1 maand oud

Deze Quest loopt perfect en is erg snel!






Met deze fiets ben ik eerste geworden bij het NK tijdrijden op Texel in 2007
(en twee keer 2-e, snelheid 56km/uur gemiddeld)

opties
Spiegeltje links
65T (als grootste) tandwiel voor (het standaard tandwiel krijg je er ook bij)
9 W LED voorlicht (9 LED 360 Lumen, dimbaar als 100%, 60%, 30% en 10%)
800mWatt LED achterlicht (20 rode LED's)
LED binnenverlichting (kan links of rechts worden geplaatst)
LED knipperlichten met aut. uitschakeling bij snelheidverhoging (of time-out)
elektrische claxon, bediening op het stuur.

12V NiMH (2,7AH) accupack met snellader.
Quest computer, schakeld elektra automatisch uit bij stilstand (na time-out) (ook alarmstand)

Ketting, tandwielen en kogelkopjes zijn afgelopen zomer vervangen.
Is altijd door Velomobiel.nl onderhouden
De fiets heeft alle verbeteringen zoals versterkte achteras, versterkte achterbrug en kunststof kogelkopjes (zeer stil).

Heeft een paar schades aan de lak (barsjes in de neus, krassen op de zijkant en achter de hoofdsteun)
Een paar beschadigingen zijn spontaan ontstaan (barstjes en blaasjes in de lak)

De Quest kan gemakkelijk opnieuw worden gespoten waarna hij er weer als nieuw uitziet (of zelfs mooier).
Wanneer dit je eerste Quest wordt dan is het verstandig om hem pas na een aantal maanden te laten spuiten (een ongeluk zit in een klein hoekje).
Indien gewenst kan Velomobiel.nl de fiets voor aflevering een extra beurt geven. en voor je op maat afstellen (in de prijs inbegrepen).

De Quest wordt bij opbod verkocht, de minimale vraagprijs is e5200,-
Je kan je bod doen via ejbotter@zonnet.nl
De sluitingsdatum is Donderdag 26 Maart 2009 22:00 uur

Ik zal de biedingen op mijn weblog vermelden (eduardbotter.blogspot.com)
Je kan de Quest eventueel bij mij thuis komen bezichtigen, maak dan even een afspraak.

De Quest kan eventueel al op Zaterdag 28 Maart bij Velomobiel.nl worden afgehaald


n.b. de onderstaande foto's heb ik gisteren gemaakt!

Wat een weer!

Gisteren was het boven verwachting mooi weer. Terwijl het weerbericht nog sprak over bewolking was er boven het Westland geen wolk te zien. De rest van het gezin ging een stukje op het strand wandelen en ik stapte in de Quest voor een heerlijk rondje. Ondanks het mooie weer waren de meeste dagjes mensen toch in hun blik op vier wielen gestapt, zonde hoor! Dat was vooral goed te merken toen ik door Hoek van Holland reed. Daar passeerde een schier eindeloze stroom auto’s de boulevard, op zoek naar een parkeerplek. En die plekjes waren natuurlijk dun gezaaid. Van dat alles had ik in mijn Quest geen last. Wat wel erg vervelend waren zijn de weg-opbrekingen die in de meeste gevallen zelfs onaangekondigd zijn. Hierdoor moest ik een paar keer uit de Quest stappen om de fiets over een te grote hobbel heen te helpen. Maar eenmaal voorbij “de Hoek” kon het gas er weer op over het fietspad door de duinen. Een paar keer moest ik nog wel flink in de remmen omdat de fietsers dubbeldik van beide kanten kwamen. Over het algemeen zijn de andere weggebruikers erg positief over mijn fiets, ze kunnen het wel waarderen. Ik kwam wel weer zo’n oude zak tegen die vast dacht dat mijn fiets gemotoriseerd was, wild gebaarde hij dat ik snelheid moest minderen.

Toen ik weer thuis kwam was ook de rest van het gezin weer terug van hun wandeling.. Ik was blij dat ik even mijn eigen ritje had kunnen maken. Hopelijk kan ik deze week weer een keertje naar Dordrecht rijden (als het weer niet te slecht is). Het valt op dat de dagen nu snel langer worden. Om 6:45 is het zelfs al licht!

Misschien woensdag weer>>>

Eindelijk weer kilometers vreten

Voor het eerst in lange tijd ben ik vandaag weer naar mijn werk in Dordrecht gefietst. Iedere keer was er wel wat waardoor ik deze rit moest uitstellen, maar nu dus geen excuus meer. Ik kan niet zeggen dat het meeviel, het gebrek aan beweging in mijn Quest wreekt zich duidelijk. De rit heen kon ik nog afronden in 1:30 wat een snelheid van zo'n 34km/uur inhoudt. De rit terug kostte al duidelijk meer moeite, hier deed ik 5 minuten langer over. De wegopbrekingen in Rotterdam werkte hier ook niet positief op de rittijd. Het is werkelijk ongelooflijk, ik rij nu al drie jaar regelmatig door Rotterdam, maar nog steeds is er hier en daar een fietspad afgesloten voor werkzaamheden. Toen ik vanavond thuiskwam was ik aardig bekaf en moest ik echt eerst wat eten (de befaamde hongerklap).

Bij de heenrit heb ik een nieuw stuk uitgeprobeerd langs de Delfshaven. Ik moest een stuk op de rijweg tussen de auto rijden, maar rechts van de weg werd de laatste hand gelegd aan een mooi stukje asfalt voor de fietsers. En dan te bedenken dat daar vroeger een zeer slecht stuk klinkerweg lag. Dit beloofd een mooie fietsroute voor mij te worden!

Gisteren heb ik mijn voorwielen onder handen genomen. Ik wist dat er een spaak uit was, maar uiteindelijk moest ik er 5 vervangen! Ik ben daar blijkbaar uniek in, de Quest van mijn vriend Henk heeft nog geen enkele defecte spaak gehad. Gelukkig heb ik de techniek van het in het wiel verwisselen van spaken nu goed onder de knie, ik moet er niet aan denken dat ik steeds de wielen uit de Quest zou moeten halen. Soms moet je de spaak een beetje verbuigen maar dat kan geen kwaad. Verder heb ik kleine stukjes glas uit de buitenband gepeuterd, daarmee wordt de kans op een lek in iedergeval kleiner.

Ik ben ondertussen ook bezig om mijn wensen lijstje voor de nieuwe Quest te formuleren. De bedrading moet zodanig worden uitgevoerd dat ik mijn Quest computer printje kan gebruiken. Het voorlicht maak ik ook zelf, ditmaal geen 9 LED's maar slechts 3 LED's. Samen hebben ze bijna hetzelfde vermogen en licht opbrengst. Ditmaal gebruik ik Samsungs LEDs met elk 160 Lumen (53 LM/Watt). Hierdoor kan het venster aan de voorkant van de Quest klein blijven.

Verder wil ik een 65T voortandwiel, net als in mijn huidige Quest. Binnenkort ga ik mijn Quest te koop aanbieden. Hij is wel niet meer zo mooi als de fiets van Wim Schermer (die 8200,- opbracht) maar met een nieuwe laklaag zal hij er weer als nieuw uitzien (of misschien wel mooier dan een nieuwe, je kan dan immers zelf je kleur kiezen). Mechanisch is hij 100% in orde. Ik heb een tijdje geleden de ketting, tandwielen en kogelkopjes (kunststof) laten vervangen zodat hij er weer 30000km tegenaan kan.

Terug in de Quest

Het is alweer veel te lang geleden dat ik in mijn blog heb geschreven. Er zijn natuurlijk honderd excuses waarom het er niet van kwam. Bovendien heb ik veel te weinig in mijn Quest gereden, dat is ook jammer. Hopelijk kan ik de regelmaat in de komende tijd terug vinden. De dagen worden ook weer langer en dat is positief.

Vandaag heb ik heerlijk gefietst. Het was wel erg fris maar de zon scheen waardoor het dragelijk was. Voor het eerst ben ik zonder bril of lenzen in de Quest op stap geweest, ik heb mijn ogen namelijk afgelopen maandag laten laseren. En dat is wel een hele openbaring! Door de kou was het nog wel wat ongemakkelijk. Ondanks de zonnebril voelde de wind erg koud aan in mijn ogen, maar dat zal snel verder verbeteren. De hele operatie is eigenlijk enorm meegevallen, een bezoek aan de tandarts doet meestal meer pijn.

Eerst heb ik de bandjes opgepompt, er was ondertussen een paar bar lucht uit weggelekt. Ik heb mijn oude Halvords pomp maar weer tevoorschijn gehaald, die is een stuk comfortabeler in het gebruik dan het compacte voetpompje. De nippel van de Halvords pomp was ik al een tijdje kwijt, gelukkig bleek de nippel van de andere pomp ook prima bruikbaar.

Waarschijnlijk vanwege de snijdende kou waren er maar weinig andere fietsers onderweg. Alles bij elkaar heb ik er maar twee gezien. Wel waren er veel wandelaars die van het heerlijke zonnetje profiteerden.

Het fietsrondje resulteerde in mijn standaard rondje, alleen ben ik vanaf Monster rechtstreeks naar Wateringen terug gereden. Ik vond het ondertussen wel erg koud aan mijn ogen aanvoelen, dus vandaar de kortere weg naar huis. Ik wil niets forceren, anders duurt het herstel misschien nog langer.

In de duinen ben ik nog even uitgestapt voor een paar mooie foto's van mijn Quest. Ik moet een beetje reclame maken, volgende maand gaat hij immers in de verkoop aangezien ik eind maart een nieuwe krijg.

Ondanks de schuiver die ik vorig jaar heb gemaakt ziet de Quest er nog goed uit. Er zitten geen gaten in, alleen is de lak op een paar plaatsen beschadigd. De nieuwe eigenaar mag besluiten of het nodig is om hem opnieuw te lakken. Het is ook wel zo prettig om dit lakken een tijdje te laten wachten. Zeker als dit een eerste Quest wordt voor de nieuwe eigenaar is een krasje zo gemaakt. Het kan dan verstandig zijn om een half jaartje te wachten met overspuiten.

Mechanisch is het Quest prima in orde. Ik heb ketting en tandwielen kort geleden laten vervangen. Ook zijn de kogelkopjes vervangen door exemplaren met kunstof binnenwerk. Dit was een prima investering, de Quest is hier een stuk stiller door geworden. Verder heeft deze Quest een zeer goede lamp voor (9 Watt LED) en heeft hij een echte Quest computer die ervoor zorgt dat de accu niet leegloopt. Als je stopt met fietsen wordt de verlichting automatisch uitgeschakeld. Dit is ook een van de weinige Questen met een 65T voortandwiel. Hiermee kan je zo het NK tijdrijden op Texel winnen (en met de nodige training natuurlijk)

De komende dagen ben ik op "zakenreis", hopelijk kan ik eind deze week weer eens richting Dordrecht fietsen.

Oliebollentocht 2008

Vandaag heb ik mee gereden met de jaarlijkse velomobielen oliebollentocht. Terwijl ik nu al bijna drie jaar in een Quest fiets was het voor mij toch de eerste keer dat ik met deze tocht mee ging. Misschien hield het doorgaans niet al te beste weer op de laatste zondag van het jaar me wel tegen. Vandaag hadden we echter niets te klagen, behalve misschien dat de wind snijdend koud aanvoelde, maar dat mag je eind december wel verwachten. Ik heb nog even overwogen om naar Almere te fietsen, gelukkig heb ik dat niet gedaan want het zou toch wel heel erg koud zijn geweest. om zo'n stuk in het donker en kou te rijden.



Enkele andere waren wel zo dapper geweest om afstanden tot 100km naar Almere te rijden (petje af!). En dan te bedenken dat ze 's avonds ook weer terug moesten.

Bij binnenkomst in de kantine van Almere90, een fietsclub in Almere, kregen we koffie en heerlijk zelfgebakken cake. (Ik denk dat Marjolein van Schoot hier heel druk mee bezig is geweest). Om 10:30 ging de eerste groep van start om het uitgestippelde rondje door Almere en omstreken te rijden. Bij de schouwburg stopten we zodat de aanwezige fotografen zich lekker konden uitleven.


Zelf de plaatselijke TV was met een ploeg vertegenwoordigd om dit heugelijke feit te verslaan. Gelukkig werd er niet al te lang stilgestaan, want mijn voeten voelden aan als ijsklompen (misschien is Hotronic voetverwarming toch iets voor mij Wim?).

Even later was er al weer een stop voor de lunch (nou ja, voor zover je taart een lunch kan noemen), die ons prima smaakte.




Ik ben niet de enige die de Quest op het dak vervoerd




Na de lunch reden we weer verder, het grootste deel van de route voerde ons door de prachtige natuur. Het prachtige weer maakte het allemaal nog veel mooier. Ik hoorde dat het vorige jaren soms erbarmelijk slecht was geweest met hagel, sneeuw of regen.

Overal waar we mensen passeerden kregen we veel belangstelling, wat niet vreemd is als je in zo'n grote groep rijdt.

Na terugkomst waren daar de traditionele oliebollen, broodje en soep. Mijn complimenten voor de organisatie! Volgend jaar weer!


sanitaire stop bij de Oostvaarders plassen
















terug in het clubhuis aan de oliebollen


de "fotoshoot"

Rondje in de winterkou

Het is me al een paar keer overkomen dat het op zondag prima fietsweer en ik uiteindelijke te lang wacht om te gaan fietsen. Als ik met een of andere klus bezig ben wil ik dat immers eerst afmaken en dan komt het fietsen in het gedrang. Zondag realiseerde ik me dat al te goed, het was immers een buitenkans om lekker te gaan fietsen. Niet dat ze zon uitbundig scheen, nee maar het weer was beter dan het de afgelopen week was geweest.

Eenmaal op weg was het weer genieten als vanouds, lekker cruisen in het daglicht. Op de langere stukken liep de snelheid weer aardig op, ik kwam al snel weer in het ritme. Ik merk het wel dat ik niet zo veel heb gefietst de laatste tijd. Er waren niet veel andere renners op weg, als je geen Quest hebt dan is het toch wel erg fris..

Het tochtje monde weer uit in een nogal standaard rondje richting nieuwe waterweg, hoek van Holland, Kijkduin en dan weer richting huis.

Na een kleine twee uur was ik weer terug met zo'n 60km extra op de teller. Ik moet de voet van de teller eens met contactspray inspuiten. Het gebeurt de laatste tijd vaker dat de verlichting in de Quest aangaat wat betekend dat de sensor de magneet ziet voorbij komen. De teller reageert echter niet. Als ik de teller in het voetje heen en weer beweeg wordt hij weer wakker en geeft hij de snelheid weer aan. (mijn Questcomputer-tje zit namelijk direct op de kabel gesoldeerd en heeft daardoor geen last van contact problemen.)

Eindelijk weer in de fiets!

Het is al weer bedroevend lang geleden dat ik met de Quest naar Dordrecht ben gereden.

Daar zijn allerlei redenen voor, druk met het werk, slecht weer, donker en geen zin.

Zondag vond ik dat het er nu maar weer eens van moest komen.

Alle benodigde spullen lagen klaar en gisteren morgen reed ik met mijn Quest richting Dordrecht.

Het was wel weer wennen om in het donker te vertrekken, dat was een tijd geleden!

De weersvoorspelling gaf aan dat het een zonnige dag zou worden, alleen daar had ik op het vroege tijdstip niet veel aan. Ik vorderde vlot, hoewel de conditie niet meer optimaal was.

Ik heb de afgelopen weken wel vaker hardgelopen, ik ben zelfs weer twee keer met Paul’s hardloopgroepje meegeweest. Maar fietsen en hardlopen zijn toch verschillende dingen en dat merkte ik nu.

Vlak voordat ik Rotterdam binnenreed viel me op ik dat het fietsen steeds zwaarder ging.

Even verderop begon de Quest te kwispelen en hoorde ik het kenmerkende geluid van een lekke band.

Jahoor, dat moest mij weer overkomen, een lekke band in het donker repareren.

Gelukkig had ik een warme trui meegenomen, want je koelt snel af buiten de Quest.

De reserve band had ik vrij snel omgelegd alleen niet helemaal naar mijn zin.

Het ventiel zat een beetje scheef, dus ik pompte de band maar niet te hard op.

Toen ik weer weg reed merkte ik dat er iets aanliep, wat een tikkend geluid gaf.

Dit zorgde er samen voor dat ik nu nog verder in snelheid terugzakte.

Met moeite kon ik een kruissnelheid van 37 km/uur aanhouden

Ondertussen vraag je je af of dat door de matige fietsconditie komt of door andere oorzaken.

In de middag pauze plakte ik de band en zorgde ik er voor dat de binnenband goed om het wiel lag.

Het tikkend geluid bleek een gebroken spaak te zijn, die bij iedere omwenteling van het wiel tegen de ophanging aan kwam. Dat kost inderdaad energie!

Terug ging het vlotter dan op de heenweg. Maar een toptijd zat er zeker niet in, wat je in de winter ook niet hoeft te verwachten. De heenrit was wat teleurstellend, terug kreeg ik er weer zin in.

Hopelijk volgende week weer!