derde Royal van Zanten tocht

Zondag heb ik voor de derde keer met FTCW de Royal van Zanten tocht gefietst. Ik verscheen niet geheel fit aan de start want de nacht ervoor heb ik Francis gezelschap gehouden bij de wandeling in het Wateringse Hofpark voor het kankerfonds (Samenloop voor Hoop). Op zich heel leuk om aan mee te doen, langs de hele route van circa 700m stonden kaarsjes en de sfeer was opperbest, maar wel funest voor de nodige nachtrust. Na een zeer korte nachtrust ging de wekker weer en haaste ik me naar de velohal.

Net als vorig jaar had ik nu de route al in mijn GPS zitten en kon ik zelfstandig rijden. Direct na de start ontdekte ik dat ik mijn GPS houder thuis had laten liggen. Geen ramp want vanaf Velo kan ik makkelijk via huis de route starten. Dat zorgde er wel voor dat de meeste renners nu voor mij reden. Rijdend richting Rijswijk had ik het snode plan om het eerste stuk wat te vereenvoudigen. Bij de rotonde op de Schaapweg in Rijswijk kwam ik echter een eerste grote groep wielrenners tegen, nu moest ik wel de gewone route volgen. Ik gaf flink gas om voldoende afstand tussen mij en de groep te krijgen. Een paar kilometer verderop reed ik voor het eerst fout (dom) en kon ik weer achter een aantal renners aansluiten. Gelukkig waren het er maar drie en vond ik snel een gaatje om er langs te rijden.

De volgende groep kon ik makkelijk voorbij op de brede weg langs de Vliet richting Voorburg. Weer een stuk verder kon ik er helaas niet zo makkelijk langs, dan maar rustig er achteraan tot ik wel kon passeren. Toen ik een tijdje achter de groep had aangereden kwamen van achteren ook weer renners aansluiten. Ik wilde me langzaam laten afzakken maar het leidde toch tot gemopper omdat ik blijkbaar in de weg zat. Ik moest nog even mijn kans afwachten maar uiteindelijk werd de weg breed genoeg. Hoewel, schuin tegen de wind in waaiden de wielrenners zo sterk uit dat zelf deze 7 meter brede weg niet voldoende was. Door te bellen en flink door te trappen kwam ik uiteindelijk weg. Even verderop stonden we weer allemaal voor een gesloten brug, ik gelukkig vooraan. Ik zorgde ervoor dat ik het snelst weg was en daarna had ik het rijk alleen.

Bij de firma Royal van Zanten at ik een heerlijke gesponsorde appelkoek met kopje koffie. Na de koffie ging het weer huiswaarts. Ondertussen begon ik de vermoeidheid goed te voelen. Zo nu en dan passeerde ik weer groepjes renners op weg naar Velo. Er zijn immers ook kortere varianten van deze tocht (70 en 120km) (hoewel je met 70km nog niet bij de koeken bent aangekomen!).

Achter Zoetermeer zat ik tegen kramp in de bovenbenen aan, dat is lang geleden dat ik hier last van had! Gelukkig kon ik het goed doseren en resulteerde het niet in totale kramp. Het fietspad langs de A12 is weer groetendeels open, daar ben ik wel erg blij mee. Vorig jaar moesten we nog een heel stuk door Zoetermeer zwalken. Om kwart voor 1 was ik weer thuis. Snel even douchen voor ik weer met Timo op de fiets richting Den haag mocht stappen.

135km

Vanavond ben ik ook maar even snel in de Quest gestapt. Aangezien ik me onder andere voor de 200m sprint op het WK ligfietsen in Tilburg volgende maand heb ingeschreven moet ik ook eens wat trainen op die afstand. Sinds een week ben ik wat verkouden en de conditie is mede daardoor niet optimaal. dat was goed te merken want ik haalde een teleurstellende topsnelheid van 52km/uur tegen de wind in en 62km/uur met de wind mee. Bij de waterkering aangekomen deed ik wat ik me had voorgenomen. Als er een wielrenner naar boven zou rijden ging ik ook. Op die manierben ik in totaal drie keer naar boven gesprint.

Op de terugweg richting Maassluis kwam ik in de wandel vierdaagse vast te zitten. De groep kwam me tegemoet en ik reed slechts stapvoets. grappig om te zien dat sommige kinderen lopen te dromen tot ze op het allerlaatset moment ineens een grote gele fiets voor zich zien

55km

aanstaande zondag naar Den Helder en terug met FTCW?

Bijna van de wal in de sloot

De rit van vanmorgen naar mijn werk in Dordrecht begon al wat ongewoon. Ik was er van overtuigd dat ik even na 6 uur van huis was vertrokken. Maar naarmate ik dichter bij Dordrecht kwam werd het duidelijk dat het al een uur later was, blijkbaar was de wekker een uur van slag. In Delft reed ik zowaar verkeerd en moest ik door een woonwijk mijn weg zoeken, hetgeen toch een behoorlijke vertraging gaf. Vanaf daar ging het lekker vlot richting Rotterdam. Even nadat ik onder het verkeersplein bij de Brienenoord brug door was gereden maakte ik een scherpe bocht naar links, het fietspad op dat langs de snelweg loopt. Vanaf de andere kant kwam een groep schoolkinderen, drie fietsen dik, de bocht om. In een reflex stuurde ik naar rechts de berm in. Daar kwam ik tot stilstand met de neus van de Quest over het randje van de dijk. Ik stond stil en kon geen kant meer op. Elke beweging zou er toe hebben geleid dat ik drie meter naar beneden zou vallen en onderaan de dijk zou ik dan weer in de sloot belanden. In deze hulpeloze toestand zat er niets anders op dan om hulp te roepen. Die kwam gelukkig snel, een paar van de kinderen waren afgestapt en trokken me weer het fietspad op. Dat liep dus met een sisser af!

De terugweg uit Dordrecht was gelukkig minder spannend. Dit is de tweede rit die ik maak met een mp3 speler. Ik heb eindelijk een paar redelijke in-ear oortelefoontjes (Philips) gevonden waarbij de muziek nog te horen is boven het gebulder van de wind uit.

Weer een mooi fietsdagje!

Omdat het weer zo prachtig is heb ik vandaag de Quest naar het werk gepakt. In Rijswijk passeerde ik zowaar een witte Mango. Omdat ik mijn MP3 speler aan had staan heb ik maar niet geprobeerd een praatje te maken. Hij kwam voor me te rijden vanaf het Haantje in Rijswijk en sloeg linksaf bij het eerste kruispunt in Delft.

Ondanks het feit dat ik de tocht van gisteren nog wel in mijn benen voelde ging het lekker vlot. In Rotterdam ben ik voor het eerst de Maaskade afgefietst tot aan de Brienenoordbrug. Dat is wel een stukje om maar leuk voor de verandering.

Ik las gisteren een stukje in het ANWB blad over een zogenaamde "test" van bromscooters. "Test" dekt hier absoluut de lading niet want het artikel geeft eigenlijk alleen aan welke scooter het "testpanel" wel leuk vond en welke het hardst optrekt. Over benzineverbruik, onderhoudskosten, luchtverontreiniging en geluidsoverlast wordt niet gesproken. Het zou ook een goed voorbeeld geven om een electrische scooter in de test op te nemen, maar die zijn blijkbaar niet populair genoeg voor het panel.

Vorige keer stond er ook al zo'n onzinnige test in over een aantal auto's waarmee een "testpanel" richting Middellandse zee reed. In deze test werden appels met peren vergeleken (zuinig rijden met een onzuinige auto en omgekeerd en dan de resultaten vergelijken). Ga zo door ANWB, het blijft toch een automobielen club!

Rondje Krimpenerwaard met FTCW

We hadden voor vanmiddag een afspraak staan met goede vrienden van ons. Dat betekende dat ik voor 12:00 weer thuis moest zijn van het rondje met de Wateringse fietsclub. Achteraf gezien was het inderdaad een beetje krap.

Mijn laatste fietstochtje met de Wateringse fietsclub is al weer even geleden. Voor vandaag stond een rondje Krimpenerwaard op het programma en dat klonk goed. dat het zulk mooi weer zou zijn had ik niet durven dromen, blauwe lucht ideale fietstemperatuur en een mooi natuur om me heen.

Een kwartier nadat de wekker af zou moeten gaan werd ik wakker, waarschijnlijk had Francis hem uitgezet. Gelukkig heb ik niet zoveel tijd nodig om op te staan en was ik voor 8:30 bij de velo-hal in Wateringen. Daar kon ik direct achter de eerst vertrekkende groep renners aan.

De route voerde ons door de diverse natuurgebied in het groen hart van de randstad, het stedelijk gebied werd zoveel mogelijk vermeden. het is grappig dat je op zo'n tocht door plaatsen rijd waar je het bestaan niet eens van weet, zoals "Oude Leede", "Achterbroek" en "Berkenwoude". Omdat we vroeg waren gestart was het nog rustig onderweg, er waren hooguit wat vissers en wandelaars op pad.

Er zaten weer wat venijnige passage met bruggetjes in de route, te steil om overheen te fietsen. Elke keer als ik aan de andere kant ben is de groep er al vandoor. Als er voldoende rechte weg volgt is dat geen probleem want binnen een paar minuten ben ik weer aangesloten. Helaas raak ik ze ook wel eens kwijt, wat vandaag gelukkig niet gebeurde.

In Stolwijk werd gestopt voor koffie. Omdat de tijd al begon te dringen ging ik zo snel mogelijk weer achter een vertrekkend groepje aan. Dat ging niet zo snel als ik wilde, er werd op achterblijvers gewacht. Even verderop sloeg iemand wat al te spontaan linksaf bij een te laat opgemerkte pijl op de weg waardoor een renner onderuit ging. Hij had schaafwonden aan een been en arm en gelukkig had ik nog een stuk keukenrol in de Quest waarmee hij het bloeden kon stelpen. Ik ben al heel lang van plan wat pleisters in de Quest mee te nemen, maar het was er nog niet van gekomen. Zelf zal ik ze niet zo snel nodig hebben, maar wielrenners des te eerder.

Als gauw kwam er bekend terrein in zicht en vanaf de Kralingseweg kon ik zelf mijn route vinden. Nu kon ik flink doorrijden en zodoende was ik slechts een half uur te laat (13:30) weer thuis.
127km

Ligfiets wedstrijd Trias

Ik realiseer me dat het al weer een behoorlijke tijd geleden is dat ik voor het laatst iets in mijn blog heb gezet. Dat betekend niet dat ik ook niet heb gefietst, ik had gewoon even geen zin in het typewerk. Bovendien baalde ik behoorlijk van vorige week zondag, toen ik eigenlijk een wedstrijd had moeten rijden.
Ik had me al een tijdje geleden ingeschreven voor de ligfiets wedstrijd op de wielerbaan van Trias in Den Haag. ooit heb ik met de Quest een rondje op deze baan gereden, maar dat is al weer redelijk lang geleden. Ik had zo ingeschat dat ik daar wel met de Quest kon meerijden. Omdat ik er niet 100% zeker van was wilde ik zaterdag eerst even proefrijden. Helaas was het toegangshek gesloten en kon ik onverrichter zake weer terug. Zondag was ik op tijd op de baan voor het in-rijden. Na 1 rondje wist ik het al, dit is absoluut geen baan om met de Quest een wedstrijd te rijden.




Bij het ontwerp van deze wielerbaan is geprobeerd om zoveel mogelijk meters op een beperkt stukje grond te krijgen. Dat resulteert in een parkoers vol met scherpe (haarspeld) bochten. Met rood/witte linten zijn bepaalde doorgangen afgezet zodat je het langs mogelijk stuk moet fietsen. Ik denk dat ik vorig jaar helemaal aan de buitenkant heb gereden, dan is het nog wel te doen.
De start is halverwege het rechte stuk onderaan het plaatje. Als je dan net op gang bent kan de Quest weer vol in de remmen. Ga je harder dan 20km/uur door de bocht dan gaat de Quest op zijn kant. Dat merkte ik al bij het relatief rustig gereden oefenrondje. Alle andere deelnemers hadden daarom ook tweewielers (op een mango na), waarmee je veel harder door de bocht kan. Daarop ben ik weer naar huis gefietst en heb ik mijn montainbike opgehaald, mijn zelfbouw ligfiets kon ik zo snel niet rijdend krijgen (platte banden en de trappers waren er af gehaald).

Met mijn mountainbike heb ik nog wel het eerste rondje gereden (ca 35km/uur) maar op die manier wilde ik geen wedstrijd van een uur rijden.


Zondag was ik wel geïmponeerd door al die mooie carbon low racers (Razz Fazz en M5 carbon low racer), zo'n fiets wil ik eigenlijk ook wel. helaas hangt er ook een mooi prijskaartje aan, de M5 kost circa e4000,- Misschien heb ik daar iets op gevonden, ik ga er zelf een maken. een Fransman geeft het voorbeeld, hij heeft een prachtig exemplaar gemaakt (zie foto). Misschien kan ik dat ook wel. Als je zijn verhaal leest dan lijkt het wel mogelijk om het zelf te doen.




Om al een beetje in de stemming te komen heb ik mijn zelfbouw fiets van stal gehaald om een stukje te fietsen. Die doet het eigenlijk ook helemaal niet slecht, jammer dat ik deze fiets vorige week niet kon gebruiken.

Vanmiddag ben ik nog snel even een rondje Westland in de Quest gereden. Dat ging heerlijk snel, de vorm is er wel! Bij hoek van Holland moest ik stoppen omdat de weg was afgesloten, er was iets op het strand georganiseerd. terwijl ik daar voor het dranghek stilstond kwam er iemand op me af die blijkbaar teveel had gedronken. Hij bralde iets over meerijden en schopte een seconde later met zijn voet tegen de achterkant van de Quest. Blijkbaar wilde die eikel achterop gaan zitten maar kon hij zijn been niet ver genoeg op tillen, dat was de redding van mijn fiets. Ik riep direct dat hij op moest flikkeren en dat deed hij gelukkig ook. Daarop ben ik snel langs het hek gereden om verdere problemen te vermijden. Even verderop ben ik uitgestapt om de eventuele schade te bekijken, gelukkig was er geen schade.

Halve poldertocht met FTCW

Nu het fiets seizoen bij FTCW weer is aangebroken probeer ik regelmatig een tochtje me te pikken. Vorige week zondag was daar de bollentocht. Tot halverwege wist ik aansluiting te houden met de groep wielrenners die voor mij uit reed. Op een rotonde bij Wassenaar reed ik verkeerd en kon het fietspad niet meer op. Toen ik de groep weer bijna had ingehaald sprong op een drukke kruising het licht op rood. Even later in Katwijk kwam de hele groep me weer tegemoet, ze waren blijkbaar verkeerd gereden. weer moest ik bij het kruispunt wachten, daarna was ik ze echt kwijt en ben ik op eigen houtje weer huiswaarts gereden.





Vandaag werd de Poldertocht gereden. Wat ik vooral leuk vind aan deze tochtjes is dat het tempo sterk wisselend is. Soms gaat het langzaam als de groep wielrenners door een smalle bocht gaat. Na de bocht wordt er weer volop gesprint en kan ik me aardig uitleven om de groep bij te houden. Qua sprinten lukt dat me wel . Ook wanneer er een brug wordt opgereden kan ik ze goed bijhouden. Maar soms gaat het net iets te snel, dat gebeurde vandaag dus weer.

Eerst was er een zeer steil bruggetje waar iedereen moest afstappen, ik dus zeker ook! Daarna herhaalde de situatie zich bij een erg smal bruggetje. Op het moment dat iedereen gepasseerd is wordt er volop gesprint, blijkbaar om achterblijvers af te schudden. De derde keer werd het te erg, eerst een bruggetjes, daarna een wegopbreking en toen was ik het spoor bijster. Ik heb nog naar pijlen op de weg gezocht maar die waren ook niet erg duidelijk. Dan maar geen koffie met appeltaart, ik ben gewoon verder gereden en heb mijn weg naar huis gezocht. Dat viel nog niet mee want er wordt overal aan wegen gesleuteld en fietspaden zijn erg makkelijk voor het werkverkeer, de fietsers zoeken het maar zelf uit.

Na een paar keer verkeerd te zijn gereden kwam ik uiteindelijk weer op bekend terrein lang de A12. Dat reed aardig door tot er een politie busje op het fietspad stond dat de weg blokkeerde. Verderop stonden nog meer politie auto's en ik zag ook motoren. Toen ik om het busje heen was gereden en verder wilde rijden sprong er een agent uit het busje die mij riep te stoppen. Blijkbaar mocht ik daar niet verdere fietsen. Ik vroeg de agent wat de reden was (een moord gepleegd misschien?). Het bleek dat er een voetbal wedstrijd van ADO was in het stadion even verderop.

Toen ik weer thuis kwam bleek ik 101 km te hebben gereden, waarvan het grootste deel in de stromende regen.
totaal stand 1404km

via een ommetje naar huis

Vanmorgen ben ik super relaxed naar Dordrecht gereden. Om te beginnen was ik al een half uurtje langer in bed blijven liggen, toen voor de verandering met het gezin ontbeten en rustig van start gegaan. Ik merkte wel dat het drukker dan normaal was, er waren veel fietsers onderweg.

De consequentie was dat ik ook pas later weer terug naar huis kon. Het was zo mooi weer dat ik al snel besloot dat de route verlengt moest worden. Tevens wilde ik wel iets nieuw uitproberen, erg onverstandig zonder de route te plannen. Gelukkig verliep het allemaal voorspoedig, behalve bij die automobilist die dacht dat hij de rotonde voor mij kon verlaten. Hij had duidelijk mijn snelheid niet goed ingeschat en we moesten beiden in de remmen. Daarbij merkte ik dat mijn rechterwiel slipte (was al eerder gebeurt, toen dacht ik dat het aan het grint op de weg lag). Daar moest ik snel eens naar kijken voordat het me een band kost.

Nabij Barendrecht reed ik over de brug naar de andere kant van de snelweg, op zoek naar een mooie alternatieve route. Deze starte in een park met veeroosters in het fietspad. De er naast staande bord gaf aan dat fietsers moesten afstappen, dat deed ik maar toch maar niet. Even verderop kwam een man, type woonwagenbewoner, me tegemoet. Twee gigantische, vervaarlijk uitziende, honden kregen me in de gaten en sprintten op me af. Gelukkig waren ze te zwaar om hard te lopen, dus ze gaven het al gauw weer op.

De afslag naar de Benelux tunnel reed ik bewust voorbij en in de aanloop naar de brug haalde ik nog een klein wielerpeloton in. Over de Botlekbrug moest ik improviseren, gelukkig kwam ik al snel bordjes Rozenburg tegen.

Daar aangekomen nam ik een afslag te vroeg en moest door een woonwijk heen ploeteren. De pont kwam al snel aangevaren. Op de boot benutte ik de tijd door de remmen af te stellen. De rechter rem stond veel strakker afgesteld dan links. Niet gek dat het wiel slipte! Rond half acht was ik weer thuis.

120km, totaal 1098km

Fietstocht naar Deurne (Brabant)

De tweede paasdag zouden we met de familie bij goede vrienden van ons in Deurne op bezoek gaan. Henk heeft zelf ook een Quest en daarom spraken we af dat ik hem bij ’s Hertogenbosch zou ontmoeten. Voor mij een rit van 105km, ik schatte in dat ik daar drie uur over zou doen.

Bij de vorige route die ik voor mijn GPS had gepland kende een paar vervelende fouten.
Hoe herken je immers wegen die niet voor fietsers toegankelijk zijn.
Een mogelijk antwoord hierop is gebruik te maken van Garmin onroute.

Dit programma is er in twee varianten, voor de computer en op memorystick voor de GPS.
Bij deze laatste versie wordt de route berekend terwijl je fietst, de eerste variant maakt het mogelijk de route vooruit op de PC te plannen.

Twee dagen nadat ik de bestelling had gedaan lag de CD al in de brievenbus.
Het programma (of eigenlijk de database), wordt gebruikt als toevoeging op Garmin Mapsource.
Dit is het PC programma dat je bij een Garmin GPS krijgt.

In de onroute database zit een groot aantal fietsroutes in Nederland. Door een aantal waypoints op de kaart te maken kan je Mapsource een fietsproute langs deze punten laten berekenen. Daar doet het programma trouwens best wel lang over.

Het resultaat levert een route op die gebruik maakt van al die stukjes fietsroute (en niet van de andere wegen). De consequentie is dat het resultaat soms nogal grillig is. In een enkel geval wordt je een zijweg ingestuurd, terwijl je het vervolg van de route 100 meter verderop ziet liggen. Gewoon 100m doorrijden zou dan een stuk sneller zijn. De enige remedie is de route secuur te bekijken en deze "omleidingen" er met de hand uit te halen. Ik moet daar wel bij opmerken dat het grootste deel van de route wel prima is.

Eigenlijk zou onroute ook de andere fietswegen moeten bevaten zodat snellere verbindingen kunnen worden gemaakt tussen al deze stukjes fietsroute!

Maar als eindresultaat heb je dan een fiets-route. Dit is in feite een verzameling van waypoints. Alleen daar waar het programma hetnodig vind krijg je een aanwijzing. (net als met een auto-gps zoals TOMTOM).

Mijn Garmin GPS-60 heeft geen kaart en daarom is een route gewoon te sumier. Gelukkig is daarvoor een freeware oplossing (WinGDB) door de route te converteren naar een track. Een track kan ook (in tegenstelling totn een route) in Google earth worden weergegeven. (erg handig voor de controle achteraf).

Met het resultaat ben ik gisteren morgen in de Quest gestapt. Het eerste stuk tot Papendrecht heb ik eigenwijs anders gereden dan wat de GPS wilde. Dit stuk ken ik immers op mijn duimpje (duim).

Van Papendrecht naar Gorinchem dacht ik prachtig achter de geluidswal van de A15 te kunnen fietsen. helaas, dat ging niet door. Als er namelijk gegraven moet worden dan neemt men daar bij voorkeur het fietspad voor. Aangezien er blijkbaar iets de grond in moest kon ik een flinke omweg door de woonwijk nemen (die voor de verandering dit keer goed werd aangegeven). Vanaf dat punt ging het echter weer gesmeerd.

Op het plaatje zie je waar ik een omweg moest maken. De groene lijnen geven de routes aan waar onroute mee werkt. Een stukje langs het geluidscherm staat er niet in, doch bestaat wel als fietspad

Bij de brug over de Maas (oude rijksweg bij 's Hertogenbosch) had ik met Henk afgesproken. Hij was tien minuten te laat, ik tien te vroeg.
vanaf dat punt reden we weer mijn route verder. Henk kent dit stuk goed en ging een paar keer eigenwijs zijn eigen weg, wat natuurlijk niet de bedoeling was.
Vooral door 's Hertogenbosch leverde de route verassingen op en niet bepaald de kortste weg door de stad (wat je toch wel graag wilt want fietsen door de stad doe je meestal niet voor je plezier).

Eenmaal buiten de stad ging het snel beter. We kwamen behalve gigantische groepen motorrijders ook racefietsers tegen wat een extra stimulans is om de snelheid op te voeren. We reden nu ook door het bos, daar kom je niet met je TOMTOM. Ook was er een stuk over een zandpad waar je met de nodige moeite in laag verzet door het zand moet ploegen.

Een automobilist gebaarde dat hij iets wilde vragen. Het bleek dat hij in de organisatie van Helmond Classic Car zat. Het thema was dit keer autoreis door de tijd. We werden uitgenodigd om op 24 mei met onze Quest door de stad te gaan fietsen. Ik moet er nog even over nadenken, wat mij betreft is de stap van auto naar Quest wat te groot.


Even na half 1 reden we Deurne binnen (171km)

Rondje Texel met de Twisker ligfietsclub

Toen ik een paar weken terug op Wim z'n weblog las dat hij het rondje Texel met de "Twisker" fietsclub ging rijden dacht ik meteen: dat wil ik ook. Me niet realiserend dat er dan wel een stevig stukje moest worden gefietst. Het startpunt van de route was immers, hoe kan het ook anders, in Twisk. Als stok achter de deur heb ik me opgegeven via de website agenda van de ligfiets vereniging. Naarmate de dagen verstreken werd het plan concreter en kwam er een mooie route in beeld. Dit keer zou ik niet via het pontje bij Velsen rijden maar via het oostelijker gelegen Connexion pontje bij Spaarndam. Het mooie van deze route is dat het grootste deel buiten stedelijk gebied ligt, slechts een heel klein deel loopt door een stad.

Het plannen van deze route gaat vrij omslachtig. Ik plan de route in Google maps (stand lopen), zet de gegevens om via GMAPtoGPX in een GPX file, deze converteer ik weer naar een GDB track met het programma G7toWin, bewerk de track in Mapsource en uiteindelijk laad ik deze file in mijn Garmin GPS60. Een hoop gedoe dus!

Gisteren morgen om 2:45 ging de wekker en een half uurtje later zat ik in mijn Quest. Omdat ik vorig jaar had ontdekt dat je geen 360km kan rijden op vier krentenbollen had ik nu wat meer eten ingeslagen: 4 krentenbollen (daar heb je ze weer), 6 boterhammen, 20 mueslyrepen, 4 bananen en 1,5 liter limonade. De route was inderdaad erg mooi, het eerste deel liep tot in leiderdorp langs de Vliet, daar sloeg de route Oostwaarts af richting Braassemermeer. Op de stukken waar ik wel door stedelijk gebied reed kon ik ook op het mooie auto-asfalt rijden aangezien er toch geen hond op de weg was. (toen ik dat op de terugweg ook probeerde begonnen enkele van de automobilisten flink te toeteren omdat ik gebruik maakte van "hun" asfalt, en daar moet je als fietser immers van af blijven!!).

De rit ging eigenlijk heel gesmeerd tot ik in Halfweg aankwam en de GPS me de snelweg op wilde sturen. Dat ging me wat te ver en even later ontdekte ik een mooie fietsbrug. Helaas was deze voor een ander type fiets gebouwd, een die je over een gootje naar boven rijd of anders de trap optilt. Na enig zoeken zag ik dat ik deze hindernis ook kon omzeilen.

De pont was helaas aan de andere kant, dus ik moest samen met een bromfietser een tiental minuten wachten. Deze pont vaart de hele nacht door, wat eigenlijk wel heel luxe is als je ziet dat er slechts twee man meevaren.

Aan de overkant dacht ik dat het nu nog een klein halfuurtje zou duren voor ik bij Wim zou aankomen, het was immers nog zo'n 15km. Dat betekende dat ik daar een half uur te vroeg zou zijn. Nu ging Google echt in de fout in door me de N246 op te sturen. Dat betekend dus improviseren en daar heb ik op zo'n moment een hekel aan want dat betekend gegarandeerd omrijden. Toe ik met de behulp van mijn MIO230 de weg weer enigszins had hervonden (deze Gps wilde me aanvankelijk ook via de N246 laten rijden) sloeg het "noodlot" weer toe, wegopbrekingen. Gelukkig maar, nu hoefde ik nog maar tien minuten voor de pont in De Woude te wachten..

Wim kwam precies op tijd en samen gingen we op weg naar Kees van Hattem. Daar waren al een stuk of vijf Quest bestuurders verzameld. Na een heerlijke bak koffie (daar was ik wel aan toe) gingen we gezamenlijk op weg.

Het kwam mij goed uit dat het tempo nu wat lager lag, dit hou ik wel een paar dagen vol! Bovendien kwam de wind kwam schuin van achteren en werden we vanzelf de goede richting in geblazen.



In Twisk was het een gezellige drukte. Ik had nooit verwacht dat er zoveel mannen aan deze tocht mee zouden doen, er stonden er maar een stuk op vijf op de inschrijf lijst. Na een lekker kopje koffie en een banaan-soesje gingen we weer op weg. Niet voor er een flink aantal foto's van de fietsen was genomen, dit zou de rest van de dag zo doorgaan.







Na 39km en 1,5 uur stonden we bij de boot naar Texel. De groep was wat uit elkaar geslagen omdat enkele Quest-mannen het weer zo nodig vonden om aan een groepje wielrenners te laten zien hoe hard ze wel niet konden (57km/uur). Ik moet toegeven dat ik zelf ook de verleiding niet kon weerstaan, ondanks de wetenschap dat ik nog een stukje voor de boeg had.









Eerst leek het erop dat we een boot moesten laten gaan. De boot had lichte vertraging en dat was onze mazzel, we konden nog mee. Op de boot wachtte Yvonne ons op, ze was erg geïnteresseerd in het fenomeen Quest en reed zelf op een lage Baron. De Quest had een onverwacht voordeel voor haar, dan zou haar hondje ook mee kunnen rijden, dat had ik nog niet bedacht!

Een leuke verassing was dat mijn ouders ook stonden te wachten. Ze wisten natuurlijk al dat ik er aan kwam maar ze hadden bovendien de moeite genomen om ons tegemoet te varen.

Mijn ouders gingen huiswaarts om de honden op te halen, wij reden langs de waddendijk Noordwaarts richting Cocksdorp.

Hier werd ons een heerlijk stuk gebak met een kopje koffie aangeboden door de Twisker ligfietsclub (bedankt Nico en Matthijs). Nu was ik halverwege, vanaf hier ging het weer huiswaarts. In het bos bij het Turfschip waren we een paar mannen kwijt. na wat telefonisch overleg vonden we ze een stuk verderop weer terug.

Bij de boot werden we weer getrakteerd, dit maal door Wim.( bedankt voor het ijsje). Yvonne had volop belangstelling van de mannen toen zij haar half gesmolten ijsje alsnog wilde nuttigen. Het was bijna onbegonnen werk, maar ze bracht het tot een goed einde.

(Was dit opzet Wim? :))

In Den Helder splitsten we op en ging ik met Wim en Sebastiaan er vandoor. Ondanks het feit dat de wind nu schuin tegen stond reden we lekker door. Bij de plaspauze halverwege Den Helder-Alkmaar werd me nog gevraagd of het tempo goed was waarop ik antwoorden dat ik alles prima vond.

Sebastiaan ging een stuk na Alkmaar zijn eigen weg en Ik ging met Wim verder naar de Woude. Wim nodigde me nog uit voor een kopje koffie maar dat sloeg ik af, ik moest immers nog zo'n 100km. Op Wim zijn aanwijzingen reed ik al een stuk vlotter richting pont. Toch ging het nog een keer fout en moest ik extra kilometers maken.

Ditmaal stond de pont te wachten en was ik binnen no-time aan de overkant. Helaas ging de klep van de pont niet meer open en kostte het wat extra tijd (en gedoe) voor we de boot weer af konden rijden. bij de snakbar haalde ik een heerlijk flesje cola (wat kan dat toch lekker zijn als je dorst hebt).

Aan de nadere kant ging het weer even fout, nu had ik geluk en vond ik een bordje dat me de goede kant op wees (Halfweg).

Bij het Braasemmermeer stopte ik nog een keer bij een snackbar voor nog een flesje cola. Mijn eigen voorraad water begon op te raken.

Ondertussen begon het te schemeren. Bij een plaspauze maakte ik nog een prachtige foto van het natuurschoon.

Om kwart voor tien kwam ik weer thuis waar het ongeruste vrouwtje me stond op te wachten.

Ik voelde me na 390km nog verrassend fit.

Dat duurde niet lang meer en na een paar biertjes wilde ik maar al te graag naar bed. Nog geen minuut nadat ik lag was ik onder zeil, waarschijnlijk dromend van een prachtige fietstocht naar Texel.

Het was een onvergetelijk mooie dag!!

Poldertocht met FTCW

Fiets en Toer Club Westland organiseert toertochten in het warmere deel van het jaar. Vanmorgen heb ik de poldertocht meegereden. Dat is een tocht die langs een aantal dorpjes in de omgeving gaat.

Net als bij de vorige tochten van FTCW begon het met een voor mij rustig tempo. Later moet ik zo nu en dan best wel hard doortrappen om niet achter te raken. Meestal is de aanleiding een krappe bocht, een smal bruggetje of een auto die mij in de weg zit. om de wielrenners niet te hinderen blijf ik een beetje achter de groep hangen. Soms gaat er een kleiner groepje vandoor en daar haak ik dan weer aan.

De hele ochtend bleef het een beetje kil weer, zonder noemenswaardige wind. Pas toen ik terug was brak de zon door!

Na 60 km werd er gestopt voor een kopje koffie en appelgebak, de horeca vaart er wel bij!
Daarna sloot ik weer aan bij een vertrekkend groepje. Vooral op het laatste stuk moest ik alle zeilen bijzetten om gelijktijdig aan te komen. Dat lukte en tegelijk reden we de dorpskade in Wateringen op.

96km met 34km/uur gemiddeld

Nieuwe Questcomputer

Kort nadat ik had besloten om een nieuwe Quest te bestellen bedacht ik me dat ik ook een veel geavanceerder Quest computer wilde. Gezien de best wel lange wachttijd had ik immers ook voldoende gelegenheid om hier aan te werken. Deze computer moet een aantal onzekerheden wegnemen die je als Quest rijder hebt. Soms lijkt het fietsen wat zwaarder te gaan dan anders en dan vraag je af waar dat aan kan liggen. Ik heb zo vaak genoeg gedacht dat bepaalde lagers plots toenemende wrijving vertoonden, maar zeker weet je het niet. Ook leek een deel van de Quest spontaan te gaan resoneren bij bepaalde trapfrequenties, dit geeft energie verlies en kan tot materiaal moeheid leiden met alle gevaren van dien. Verder moet deze computer informatie geven die mijn wedstrijd prestaties verbeteren. Hij registreert hartslag, trapfrequentie, cadans, tegenwind, hellingshoek, weg-gesteldheid, temperatuur, luchtvochtigheid en positie/tijd/datum vanuit de Mio GPS. (er is een optie voor bloeddruk en hersen-activiteit)

Nu ik mijn nieuwe Quest heb ben ik direct begonnen met het inbouwen van het prototype van de nieuwe Quest computer. Het idee voor de uitgebreide diagnose is in feite heel simpel en een beproeft concept in de industriële wereld. Met ultrasone transducers worden pulsjes in het frame geïnjecteerd. De reflecties daarvan vertellen veel over het materiaal. Breuken en/of resonanties komen direct aan het licht. Ook het kenmerkende ultrasone geluid dat lagerwrijving geeft blijft niet onopgemerkt voor deze gevoelige sensoren..

Ondanks het simpele principe is hier toch wel behoorlijk wat rekenkracht voor nodig. De signalen moeten in hoog tempo worden gedigitaliseerd en verwerkt. Hiervoor is een 12 kanalen analoog naar digitaal converter gebruikt met een sample frequentie van 20MHz. Voor het exciteren van de transducers is een 12 kanaals digitaal naar analoog converter gebruikt die signalen tot 40MHz kan genereren. Dit maakt een uitgebreide materiaal analyse, een zogenaamde breedspectrum diagnose mogelijk. Zelfs de 266MHz Cirrus Logic processor kan dit niet alleen af, een DSP (digitale signaal processor) helpt bij het uitvoeren van de 1024 punt FFT (fast fourier transformation). Deze DSP kan 50 van deze bewerkingen per seconde uitvoeren.

De ultrasone transducers zijn op strategische plaatsen in de Quest bevestigd zoals op de achterbouw, de voorpoten, naast de trapas, op de body en zelfs onder het zitje. (onnodige beweging van de bestuurder werkt immers contraproductief).

Ik overweeg ook om contactloze bandingspanning sensoren toe te passen, deze maken momenteel ook opgang in de automobiel industrie! Bandenspannings verlies is immers een belangrijke factoor waardoor de prestaties afnemen.

Een R&D collega van mij, zelf ook enthousiast ligfietser, kwam zelf met een reken algoritme waarmee de rolweerstand van de banden kan worden bepaald. Dit is niet geheel nieuw maar tot kort geleden ontbrak het aan rekenkracht om uit deze metingen betrouwbare resultaten te filteren. Als dit lukt dan zijn binnenkort de uitrol-proeven die Wim Schermer uitvoert verleden tijd.

Al onder het fietsen kan ik belangrijke informatie aflezen. Hiervoor heb ik een applicatie voor mijn Mio GPS ontvanger geschreven. De meetresultaten worden over de USB kabel verstuurd en op het scherm van de Mio getoond. Dit is in feite een vrij simpele interface omdat ook de Questcomputer op windows CE embedded draait, net als de MIO.

Deze USB verbinding kan ik ook gebruiken om nieuwe firmware in de computer te laden en om opgeslagen gegevens te downloaden. Zo wil ik een database opzetten waar al mijn ritten in worden vastgelegd. een groter harddisk voor mijn thuiscomputer is dan onontbeerlijk, een enkele rit levert al gauw 4 Gbyte aan informatie op.

Het energie verbruik van de computer moet nog verder worden verlaagd. Momenteel kan ik slechts 2 uur op de standaard velomobiel accu werken. Ik overweeg om voorlopig een tweede accu aan te schaffen. Op de langere termijn wil ik een en ander in een ASIC integreren, dan kan de behuizing ook een stuk kleiner. Voorlopig komt de electronica in een vergrote uitvoering van het standaard Quest bakje dat met klittenband op de linker wielkast zit bevestigd.

Vandaag heb ik niet gefietst zodat ik meer tijd had om een vervelende bug uit release 10.2 .1 van deze firmware op te lossen.

De eerste resultaten binnenkort op deze blog

Pech onderweg

De voorspelling vertelde me dat het vandaag weer zo'n prachtige fietsdag zou worden, dus ben ik vandaag nog een keer naar Dordrecht gereden. Aanvankelijk liep alles gesmeerd tot ik vlak voor Dordrecht plots moest stoppen omdat er een invaliden kar op het fietspad stilstond. Prompt eindigde ik in de verkeerde versnelling en stom genoeg probeerde ik toch door te rijden. Het gevolg was dat de ketting zowel voor als achter vastzat. Na een hoop gepruts kreeg ik de boel weer los en toen bleek dat ik een tand kwijt was. Gelukkig niet uit mijn mond maar van het aluminium 65T voortandwiel. Dit tandwiel is niet al te duur maar kan blijkbaar ook erg weinig hebben.

De terugweg ging soepeltjes en ik kon het niet laten om toch weer flink door te trappen. Nu ik dit zit te schrijven merk ik dat ik best wel vermoeid ben, dus maar vroeg naar bed vanavond. Morgen wil ik de derde rit van deze week maken.

Toen ik de brug over de noord opreed zat er een wielrenner in mijn kielzog. Hij viel me aan op mijn zwakste punt, klimmen. Ik weerde me kranig en bleef hem tot boven op de brug voor, dat kostte me wel erg veel energie. Terugkijkend in het GPS log zie ik dat ik met 34km/uur naar boven reed en daarbij 16m klom. Lijkt niet veel maar het kost toch een hoop energie. Bij het naar beneden rijden moest de fietser het onderspit delven, hij verdween al snel uit het zicht.

Thuis las ik dat de nieuwe eigenaar mijn oude Quest Zaterdag in Dronten komt halen. Misschien ga ik er ook wel heen, ik heb in iedergeval een nieuw tandwiel nodig, of kan er misschien een punt aan vast gelast worden?

102km

Eerste fietsrit met Quest 311

Wat een fantastische dag om naar je werk te fietsen! Het viel niet mee om vanmorgen mijn bed op tijd te verlaten, dat vanwege het uur tijdverschil. Gelukkig was ik ook extra vroeg naar bed gegaan, anders was het helemaal lastig geweest. De eerste seconde dat ik wakker was dacht ik, ik ga met de auto. Direct daarna kwam bedacht ik dat het ook mijn eerste ritje zou worden met de nieuwe Quest.

Het was nog behoorlijk donker, maar de verlichting deed zijn werk prima. Doordat de lamp in hoogte kan worden versteld kan je hen prima richten. De drie LED's hebben een niet al te smalle bundel wat er voor zorgt dat je ook de berm verlicht.

De heenrit ging gesmeerd, het enige minpunt was het wat dikkere matje dat de neiging heeft om te verschuiven. Dat laatste gebeurde ook vlak voor ik bij mijn werk aankwam. Ook zit ik er niet zo comfortabel op, ik kijk het een tijdje aan en anders ruil ik hem voor een dunnere variant. Ik heb ook het idee dat het comfort niet verder is toegenomen doordat het matje dikker is. En een droge rug heb ik ook al niet, daar staat meestal al na een kilometer het zweet op.

Op de terug weg kreeg ik een paar verrassingen zoals het eerste insect dit jaar dat mijn helm binnenvliegt en een meisje op de fiets waarvan de spijkerbroek lager zat dan haar slipje en haar shirt hoger. Jammer dat ik er zo snel voorbij was, anders had ik nog een foto kunnen maken. Ik heb nog even gezocht naar foto materiaal op internet maar ik kon een soortgelijk exemplaar niet vinden. Deze foto komt aardig in de buurt.

Vanavond ga ik verder met het inbouwen van de elektronica zodat ik straks het licht kan dimmen en de knipperlichten weer werken.

102km

Meer nieuwe Quest

Toen ik vanmorgen op weg was naar Dronten bedacht ik me dat ik mijn fototoestel vergeten was. Niet getreurd, ik heb wat foto's van mijn vader ontvangen die ik nu nog even op mijn blog zet.

Op de foto's zie je o.a. Frans Grotepass, Marcel Vriezekolk, Theo en Allert Het was weer een gezellige happening..

Mijn oude Quest zie je op de laatste twee foto's

Nieuwe Quest!

Vandaag ben ik met Timo naar Dronten gereden om de nieuwe Quest te halen. Ik heb er nog over gedacht om heen en weer te fietsen maar gezien het slechte weer is het maar goed dat ik dat niet heb gedaan.

Toen we bij velomobiel naar binnen waren gegaan zag ik hem gelijk staan, het voorlicht is een mooi herkenningspunt. De Quest ziet er echt super uit, het niveau van afwerking is er de afgelopen jaren nog duidelijk op vooruit gegaan. Nieuw zijn het in hoogste verstelbare voorlicht, het accupack en bijbehorende lader, de nieuw opgehangen achterbrug, het aan de wielkasten opgehangen verbrede stoeltje en de betere stekkertjes voor de accu. Verder zijn er nog kleine, minder opvallende verbeteringen zoals de speciaal gevlochten remkabel mantel (directer remgedrag) en het remlicht schakelaartje aan het stuur.

Naast mijn eigen koplamp heb ik ook nog een eigen achterlicht. Velomobiel gebruikt een enkele 1Watt LED met voorschakelweerstand, dat kan efficienter door meerdere LED's in serie te zetten. Mijn eigen lichtje heeft 5 keer 4 LED's in serie en gebruikt daarbij 5 keer 20mA bij 12V. Een 1Watt LED gebruikt normaal 350mA (ook bij 12V met een voorschakelweerstand).



Tot onze verassing bleek mijn vader van Texel naar Dronten te zijn gereden om dit alles mee te kunnen maken. het gebeurt immers niet iedere dag dat je een nieuwe Quest in ontvangst kan nemen. Na afloop zijn we gezellig nog een kopje koffie gaan drinken. Op 10 April zie ik hem weer als we een een rondje Texel gaan rijden.


De komende tijd kan ik gebruiken om de Quest electronica verder af te maken. Zo moet ik mijn computertje weer inbouwen. Dat kan prima omdat het linker "console" met klittenband is vastgezet. Op die manier kan ik mijn printje prachtig wegwerken. Verder plaats ik een paar schakelaartjes in dit console voor het binnenlicht en de koplamp.

Ik zag dat Velomobiel nu ook de schakelaars op het stuur monteert. Links een schakelaar voor de richting aanwijzers, rechts een voor de claxon. ze hebben een beugeltje dat sterk lijkt op het beugeltje dat ik gebruik. Alleen zijn bij mij de schakelaars links/rechts gescheiden wat erg makkelijk werkt.

De rit naar huis vond ik behoorlijk spannend omdat er de Quest op het dak van de auto nogal wat lawaai maakte. Later bleek dat de vinyl plaatjes onder de wielen (om het dak van de auto te beschermen) hier schuldig aan waren. Er stond een behoorlijke wind en als je daar recht tegenin rijdt wordt er een behoorlijk kracht op de fiets uitgeoefend.

Vanaf morgen wordt het beter weer, dat betekend dat ik kilometers kan gaan maken met deze fiets. Ik weet niet precies hoeveel ik met de vorige heb gereden maar het zit rond de 26000km.

vandaag 1,5km

Quest 140 verkocht.

De titel zegt alles al. Na een paar biedingen te hebben ontvangen heb ik de Quest verkocht. Op die manier was er nog tijd over om van alles te regelen. Het aantal bieders viel tegen, ik denk dat ze waren afgeschrikt door de foto van de voorkant van de Quest. Dat is jammer want je ziet de schade alleen als je goed oplet. Bovendien is alleen de lak beschadigd, na overspuiten ziet hij er weer als nieuw uit. Deze schade heb ik opgelopen toen ik achterop de Quest van een vriend van mij botste. De neus deukte even licht in en de schade was er.

Als het goed gaat breng ik aanstaande zaterdag de Quest naar Velomobiel waar hij een controle beurt krijgt. Er gaan nieuwe banden op en het het originele voortandwiel wordt weer teruggeplaatst. De nieuwe eigenaar krijgt bovendien een setje reflectiesctickers voor als hij de Quest laat spuiten. Heel verstandig wacht hij daar nog even mee tot hij aan de Quest gewend is.

Gisteren ben ik lekker naar Dordrecht en terug gefietst. Het weer zag er aanvankelijk nogal dreigend uit, maar dat viel reuze mee. Van de tegenwind (5Bft) heb ik toch geen last en de regen bleef beperkt tot een paar spetters.

102Km

Lekker fietsweer!

Vandaag reed ik alweer de tweede rit van deze week. Ik krijg de smaak weer helemaal te pakken. Vorige week was ik nog behoorlijk afgepeigerd, vandaag koste het me maar weinig moeite.

Op de terugweg heb ik een wat andere route dan normaal gekozen. Hiermee vermijdt ik wat verkeerslichten en de route is maar 7km langer.

Op het laatste stuk voor de Benelux tunnel moest ik nog flink doortrappen om een brommer voor te blijven. Dat lukte prima maar bij de lift aangekomen bleek dat er nog twee voor me waren. Gelukkig waren ze zo netjes hun motor uit te zetten, anders wordt je direct vergast als je de lift instapt.

Vlak voordat ik de lift in ging riep iemand mijn naam. Ik zei hem gedag maar ik wist echt niet wie het was. Misschien hoor ik dat nog wel..

Hopelijk hebben we volgende week weer van dat mooie weer.

108km

Rentenieren

Vandaag ben ik met de Quest naar het werk in Dordrecht gereden. Perfect weer en het tempo gaat ook voorruit. Op de heenweg was ik weer een paar minuten sneller dan de vorige rit. Morgen sla ik een dagje over, donderdag ga ik weer met de Quest.

Net als voor de Quest is er ook veel belangstelling voor mijn Challenge Focus. Mart krijgt nog gelijk, binnenkort kan ik gaan rentenieren.


102 heerlijke kilometers



NB. Dit plaatje laat zien hoe de belangstelling voor mijn blog de laatste week met sprongen is toegenomen. Wellicht komt er nog een piek als de termijn voor het bieden op mijn Quest afloopt.

Challenge Focus

Ik heb al een aantal jaren een Challenge Focus in mijn schuur hangen. Deze had ik zelfs al voordat ik een Quest kocht. Met een structureel ruimte gebrek in mijn schuur heb ik maar besloten om de Focus te verkopen. (dan blijft nog mijn racefiets, mountainbike en zelfgebouwde ligfiets over)

Het is een fijne, stabiele ligfiets met onderstuur. Dat is even wennen maar uiteindelijk rijdt het heel relaxed. Ook voor langere afstanden is het een goede fiets.

voor geïnteresseerden, zie mijn advertentie op
http://www.ligfiets.net

Heerlijke rit in de voorjaarszon

Normaal is het zondag ochtend tijd voor een uurtje hardlopen met mijn vriend Jos. Dit weekend is hij echter in Portugal voor zijn werk. Dat levert mij weer een mooi ochtend ritje met de Quest op.

Ik rij een "standaard" rondje Westland, met de variatie dat ik eerst met de klok mee tot Hoek van Holland rij en daar omkeer om het eerste deel van het traject in omgekeerde richting af te leggen. Daarbij rij ik drie keer de bult bij de stormvloedkering op, waarbij ik ondertussen een groep wielrenners de gelegenheid geef om mij te passeren. Even later kan ik ze weer op mijn beurt inhalen. Voor de wind rijden ze aardig door, maar met 55km/uur kan niemand het volgen.

Er staat best wel een stevige wind, later lees ik dat het 4 tot 5 Bft is. De lucht is geheel onbewolkt, duidelijk beter dan voorspelt bij het weerbericht.

Na twee uur ben ik weer terug, met 75km extra op de teller.



Gisteren heb ik het eerste bod op mijn Quest binnen gekregen:

5000,- (M)
5200,- (T)

Het eerste bod (5000,-) is nog niet helemaal de prijs die ik in gedachten had, maar ik ben er ook niet ontevreden mee. (M) heeft op zijn beurt een prachtige fiets voor relatief weinig geld. Voor circa 700,- extra lakkosten is de Quest niet meer van nieuw te onderscheiden.

Wat een leuk ding!

Dat hoorde ik roepen toen ik vanmorgen over de brug tussen Papendrecht en Dordrecht fietste. Een meisje riep dat naar haar vriendin toen ik voorbij kwam. Helaas had ze het niet over mij maar over mijn Quest.

Het was vandaag weer fantastisch fietsweer, ik heb de smaak weer helemaal te pakken. Op de terugweg vanuit Dordrecht heb ik zelfs een ommetje gemaakt. Met een rit van 50km ben je immers wel weer erg snel thuis...

Het leek erop dat iedereen goed gemutst was, ik kreeg zelfs twee keer voorrang op plaatsen waar ik het eigenlijk niet had. Eerst vanmorgen van een buschauffeur, vanmiddag van een automobilist.

In Vlaardingen was het helemaal mis met het fietspad. Gelukkig hadden ze wel de moeite genomen om een alternatieve route aan te geven. Hopelijk wordt er aan een nieuw fietspad gewerkt, dat is ook wel nodig ook want het fietspad lang de Zweth is niet al te best meer.

Vanmorgen kon ik in Rotterdam over een prachtig nieuw geasfalteerd fietspad langs de Aelbrechtskade rijden, zo hoort het! Een geheel vrij autovrij fietspad.

Deze foto uit Vlaardingen laat zien dat het niet overal even goed geregeld is. Hier was ooit een fietspad richting Schipluiden. In de tijd die nodig was om dit flatgebouw neer te zetten is het dus niet gelukt een fatsoenlijk fietspad te maken

Vandaag heerlijk gefietst, 50 +67km

PS. Ik krijg al regelmatig mailtjes met vragen over mijn Quest binnen. Het duurt nu vast niet lang meer voor het eerste bod wordt geplaatst. Omdat er veel belangstelling vanuit het buitenland is heb ik de advertentie op ligfiets.net ook maar in het Engels vertaald.

Quest 140 te koop!

Quest 140 te koop (in verband met levering van een nieuwe Quest)

type 26", kleur geel
Kilometerstand 24721km, de fiets is nu 3 jaar en 1 maand oud

Deze Quest loopt perfect en is erg snel!






Met deze fiets ben ik eerste geworden bij het NK tijdrijden op Texel in 2007
(en twee keer 2-e, snelheid 56km/uur gemiddeld)

opties
Spiegeltje links
65T (als grootste) tandwiel voor (het standaard tandwiel krijg je er ook bij)
9 W LED voorlicht (9 LED 360 Lumen, dimbaar als 100%, 60%, 30% en 10%)
800mWatt LED achterlicht (20 rode LED's)
LED binnenverlichting (kan links of rechts worden geplaatst)
LED knipperlichten met aut. uitschakeling bij snelheidverhoging (of time-out)
elektrische claxon, bediening op het stuur.

12V NiMH (2,7AH) accupack met snellader.
Quest computer, schakeld elektra automatisch uit bij stilstand (na time-out) (ook alarmstand)

Ketting, tandwielen en kogelkopjes zijn afgelopen zomer vervangen.
Is altijd door Velomobiel.nl onderhouden
De fiets heeft alle verbeteringen zoals versterkte achteras, versterkte achterbrug en kunststof kogelkopjes (zeer stil).

Heeft een paar schades aan de lak (barsjes in de neus, krassen op de zijkant en achter de hoofdsteun)
Een paar beschadigingen zijn spontaan ontstaan (barstjes en blaasjes in de lak)

De Quest kan gemakkelijk opnieuw worden gespoten waarna hij er weer als nieuw uitziet (of zelfs mooier).
Wanneer dit je eerste Quest wordt dan is het verstandig om hem pas na een aantal maanden te laten spuiten (een ongeluk zit in een klein hoekje).
Indien gewenst kan Velomobiel.nl de fiets voor aflevering een extra beurt geven. en voor je op maat afstellen (in de prijs inbegrepen).

De Quest wordt bij opbod verkocht, de minimale vraagprijs is e5200,-
Je kan je bod doen via ejbotter@zonnet.nl
De sluitingsdatum is Donderdag 26 Maart 2009 22:00 uur

Ik zal de biedingen op mijn weblog vermelden (eduardbotter.blogspot.com)
Je kan de Quest eventueel bij mij thuis komen bezichtigen, maak dan even een afspraak.

De Quest kan eventueel al op Zaterdag 28 Maart bij Velomobiel.nl worden afgehaald


n.b. de onderstaande foto's heb ik gisteren gemaakt!

Wat een weer!

Gisteren was het boven verwachting mooi weer. Terwijl het weerbericht nog sprak over bewolking was er boven het Westland geen wolk te zien. De rest van het gezin ging een stukje op het strand wandelen en ik stapte in de Quest voor een heerlijk rondje. Ondanks het mooie weer waren de meeste dagjes mensen toch in hun blik op vier wielen gestapt, zonde hoor! Dat was vooral goed te merken toen ik door Hoek van Holland reed. Daar passeerde een schier eindeloze stroom auto’s de boulevard, op zoek naar een parkeerplek. En die plekjes waren natuurlijk dun gezaaid. Van dat alles had ik in mijn Quest geen last. Wat wel erg vervelend waren zijn de weg-opbrekingen die in de meeste gevallen zelfs onaangekondigd zijn. Hierdoor moest ik een paar keer uit de Quest stappen om de fiets over een te grote hobbel heen te helpen. Maar eenmaal voorbij “de Hoek” kon het gas er weer op over het fietspad door de duinen. Een paar keer moest ik nog wel flink in de remmen omdat de fietsers dubbeldik van beide kanten kwamen. Over het algemeen zijn de andere weggebruikers erg positief over mijn fiets, ze kunnen het wel waarderen. Ik kwam wel weer zo’n oude zak tegen die vast dacht dat mijn fiets gemotoriseerd was, wild gebaarde hij dat ik snelheid moest minderen.

Toen ik weer thuis kwam was ook de rest van het gezin weer terug van hun wandeling.. Ik was blij dat ik even mijn eigen ritje had kunnen maken. Hopelijk kan ik deze week weer een keertje naar Dordrecht rijden (als het weer niet te slecht is). Het valt op dat de dagen nu snel langer worden. Om 6:45 is het zelfs al licht!

Misschien woensdag weer>>>

Eindelijk weer kilometers vreten

Voor het eerst in lange tijd ben ik vandaag weer naar mijn werk in Dordrecht gefietst. Iedere keer was er wel wat waardoor ik deze rit moest uitstellen, maar nu dus geen excuus meer. Ik kan niet zeggen dat het meeviel, het gebrek aan beweging in mijn Quest wreekt zich duidelijk. De rit heen kon ik nog afronden in 1:30 wat een snelheid van zo'n 34km/uur inhoudt. De rit terug kostte al duidelijk meer moeite, hier deed ik 5 minuten langer over. De wegopbrekingen in Rotterdam werkte hier ook niet positief op de rittijd. Het is werkelijk ongelooflijk, ik rij nu al drie jaar regelmatig door Rotterdam, maar nog steeds is er hier en daar een fietspad afgesloten voor werkzaamheden. Toen ik vanavond thuiskwam was ik aardig bekaf en moest ik echt eerst wat eten (de befaamde hongerklap).

Bij de heenrit heb ik een nieuw stuk uitgeprobeerd langs de Delfshaven. Ik moest een stuk op de rijweg tussen de auto rijden, maar rechts van de weg werd de laatste hand gelegd aan een mooi stukje asfalt voor de fietsers. En dan te bedenken dat daar vroeger een zeer slecht stuk klinkerweg lag. Dit beloofd een mooie fietsroute voor mij te worden!

Gisteren heb ik mijn voorwielen onder handen genomen. Ik wist dat er een spaak uit was, maar uiteindelijk moest ik er 5 vervangen! Ik ben daar blijkbaar uniek in, de Quest van mijn vriend Henk heeft nog geen enkele defecte spaak gehad. Gelukkig heb ik de techniek van het in het wiel verwisselen van spaken nu goed onder de knie, ik moet er niet aan denken dat ik steeds de wielen uit de Quest zou moeten halen. Soms moet je de spaak een beetje verbuigen maar dat kan geen kwaad. Verder heb ik kleine stukjes glas uit de buitenband gepeuterd, daarmee wordt de kans op een lek in iedergeval kleiner.

Ik ben ondertussen ook bezig om mijn wensen lijstje voor de nieuwe Quest te formuleren. De bedrading moet zodanig worden uitgevoerd dat ik mijn Quest computer printje kan gebruiken. Het voorlicht maak ik ook zelf, ditmaal geen 9 LED's maar slechts 3 LED's. Samen hebben ze bijna hetzelfde vermogen en licht opbrengst. Ditmaal gebruik ik Samsungs LEDs met elk 160 Lumen (53 LM/Watt). Hierdoor kan het venster aan de voorkant van de Quest klein blijven.

Verder wil ik een 65T voortandwiel, net als in mijn huidige Quest. Binnenkort ga ik mijn Quest te koop aanbieden. Hij is wel niet meer zo mooi als de fiets van Wim Schermer (die 8200,- opbracht) maar met een nieuwe laklaag zal hij er weer als nieuw uitzien (of misschien wel mooier dan een nieuwe, je kan dan immers zelf je kleur kiezen). Mechanisch is hij 100% in orde. Ik heb een tijdje geleden de ketting, tandwielen en kogelkopjes (kunststof) laten vervangen zodat hij er weer 30000km tegenaan kan.