inhaalactie

Ik realiseer me dat ik alweer een aantal fietstochtjes achterloop op mijn blog. Er is ondertussen wel het een en ander gebeurd. Na de toertocht Deurne-Deurne bleek dat het bracket-huis van de trapas was uitgelopen. De rechter opsluitbus was helemaal losgekomen en de trapas kon hierdoor zijdelings een cm bewegen. Na een mailtje met Velomobiel ben ik Vrijdag morgen vroeg bij ze langs gegaan en het probleem was met een half uurtje weer verholpen. Ik ben nu de eerste bezitter van een Taiwanees Quest bracket huis, of dit een voorrecht is zal nog moeten blijken. Omdat ik toch in Dronten was heb ik gelijk vier oranje LED's meegenomen, om mijn Quest een mooie pimp beurt te kunnen geven.

Vorige week kon ik de Quest dus niet gebruiken, daarom ben ik eens een keer met mijn Challenge ligfiets naar Dordrecht gereden. Dat is wel een stukje minder comfortabel dan de Quest! Bovendien ligt de snelheid ook een stuk lager, deels komt dat ook doordat ik deze fiets niet gewend ben. Uiteindelijk kwam ik uit op een gemiddelde snelheid van 26,6 km/uur over 100km.

Afgelopen zaterdag ben ik direct aan de slag gegaan met de Quest.

Toen ik mijn Quest ruim twee jaar geleden kreeg heb ik snel de elektronica ingebouwd die ik de maanden daarvoor had voorbereid. Ik wilde geen tijd verliezen en zo snel mogelijk gaan fietsen, daarom is het inbouwen niet erg netjes gedaan, maar het werkte naar behoren. Nu, ruim twee jaar later, doe ik het dus nog een keer netjes over.

Quest computer:

Ik heb een print (PCB) gemaakt voor de processor besturing, de Quest computer. Een tijdje terug was ik al begonnen aan het schrijven van de software (voor de specialisten: in assembler code), maar dat schoot nog niet erg op. Het project kwam weer ik een stroomversnelling toen Frans Grotepass (een vriend en collega Quest rijder) liet weten dat hij een mooi stukje software had geschreven voor zijn kopie van de print die ik hem voor zijn verjaardag had gegeven.

Oranje LED’s voor de richting aanwijzers:

Een nieuwe Quest heeft geen lampjes voor de richting aanwijzers maar oranje LED’s. Die hebben het voordeel dat ze minder stroom verbruiken, praktisch nooit defect raken en beter zichtbaar zijn. Mijn fiets is echter uitgevoerd met lampjes, die in gaten van ca 1,5 cm in de body van de fiets zijn geklemd. Bij deze “Quest pimp operatie” horen natuurlijk ook de oranje LED’s dus daar heb ik wat op gevonden.

De gaten in de body maak ik eerst wat groter zodat de 1W luxeon star LED’s er in passen, daarna dek ik ze af met ronde schijfjes van een grijs/zilver kleurig kunststof. Ik kon in eerste instantie geen geschikt materiaal vinden bij de bouwmarkten tot ik in Blokker ging neuzen. Daar hadden ze op dat moment een mooie aanbieding wasteiltjes, in de kleur die ik zocht. Uit de bodem van dat teiltje heb ik voorzichtig ronde schijfjes gezaagd. In het midden van een schijf lijm ik dan de LED. Het schijfje met de LED dekt dan de

gaten van de oude lampjes af. De schijfjes blekenechter zeer slecht lijmbaar, een eerste poging met siliconenkit kit mislukt jammerlijk. Andere lijmsoorten hadden ook geen grip op deze kunststof. Gelukkig bood een lijmpistool de oplossing, zolang het maar niet te warm wordt in de Quest blijft het goed zitten!. De vier LED’s (links twee, rechts twee) staan per twee in serie geschakeld met een stroombeperkende weerstand. Ik gebruik een accu van 12V, dat is een stuk meer dan de 2 keer 2,95V die de LED’s maximaal mogen hebben, de weerstand neemt het overtollige deel voor zijn rekening waardoor de stroom ook binnen de toegestane grenzen blijft.

Bij normaal bedrijf “gloeien” de LED’s slechts. Als een richting aanwijzer druknop wordt gebruikt gaan de LED’s aan de betreffende kant knipperen, die aan de andere kant gaan dan uit. Dit knipperen gaat door tot de fiets versneld of de drukknop nogmaals wordt ingedrukt. Er kan ook snel worden gewisseld naar de andere kant door de andere drukknop te gebruiken. In het uiterste geval stopt het knipperen door een zogenaamde time-out na circa 60 seconden.

Wanneer één van de richting drukknoppen langere tijd wordt ingedrukt gaan de alarmlichten aan. Deze gaan pas weer uit als een richting drukknop wordt bedient.

Bewegingsmelder via fietscomputer:

De Quest computer print heeft ingangen voor schakelaars waarmee de richting aanwijzers worden in,-en uitgeschakeld, een remschakelaar voor het remlicht, een schakelaar voor de binnenverlichting, een schakelaar voor de koplamp (dimbaar in vier standen) en een ingang voor de snelheids sensor. Frans heeft hier een aparte sensor voor geplaatst, ik heb iets verzonnen waardoor ik de sensor deel met de fietscomputer. Naast het feit dat er geen extra sensor hoeft te worden geplaatst en werkend moet worden gehouden (deze sensors geven wel eens problemen doordat ze verschuiven) is er nog een groot voordeel aan deze benadering. Het valt immers direct op wanneer deze ene sensor niet goed functioneert, de snelheid wordt niet meer gemeten. Daarnaast heb je weer een draad minder in de Quest, wat ook prettig is.

De koppeling van de fietscomputer met de Quest computer heb ik als volgt gemaakt. De fietscomputer zet zijn batterijspanning van 3V via een hoog-ohmige weerstand (een zogenaamde pull-up weerstand) op de magneet schakelaar bij het voorwiel. Iedere omwenteling komt de magneet voorbij en hierdoor sluit de schakelaar. Op dit moment “ziet” de fietscomputer een dip in de spanning en wordt een omwenteling geteld. De twee draden van de sensor mogen niet direct aan de Quest computer worden aangesloten omdat deze zijn eigen ingang (pull-up weerstand) op een hogere spanning houdt (5V) waardoor de Questcomputer de fietscomputer zou kunnen beschadigen. Om dit te voorkomen heb ik een N-channel MosFET (BS170) aangesloten op de fietscomputer sensor (gate aan de plus, source aan de -). De ingangsstroom van de FET (waarmee de fietscomputer wordt belast) is slechts enkele uA en daarmee een te verwaarlozen belasting. De (-) van de fietscomputer is weer verbonden met de (-) van de Questcomputer en de drain van de FET is aangesloten op de pulsingang.

Bij een open sensor is de spanning op de gate hoog en geleid de FET, hierdoor is de puls ingang laag. Wanneer de magneet voorbij komt sluit het contact in de sensor, wordt de gate-spanning laag en geleid de FET niet langer. Daarmee wordt de pulsingang (via de pull-up) weer hoog. Omdat hiermee het signaal is geïnverteerd in verhouding tot de situatie waarbij de sensor direct wordt aangesloten, heb ik dit in de software gecompenseerd.

Voorverlichting.

In de voorlamp heb ik drie groepjes van drie Luxeon star 1W witte LED’s met 10 graden reflector. De drie LED’s staan in serie met een stroombron die de stroom, ongeacht de variërende accuspanning, op 350mA houdt. De Questcomputer kan de lamp in vier standen aansturen: uit, aan, 60%, 25% en 10% door de lamp een gedeelte van de tijd in te schakelen. Bij bijvoorbeeld 10% staat de lamp ook slechts 10% van de tijd ingeschakeld. Dit inschakelen-, en uitschakelen gebeurt met een dusdanig hoge frequentie dat dit niet met het oog te zien is.

Achterlicht.

Op het achterlicht staan vijf groepjes van vier rode 5mm LED’s (20mA, 2,1V per LED) per groepje in serie met een weerstand van 150 Ohm geschakeld. Hier heb ik voor de eenvoudige benadering, een weerstand ipv een stroombron, gekozen omdat het achterlicht minder kritisch is. Bij het voorlicht wil ik immers elke procent benutten, achter is dat minder interessant. De computer stuur het achterlicht voor 80% aan, bij het remmen wordt dat verhoogd tot 100%. Op deze wijze heeft het achterlicht dus twee functies. Op het stuur heb ik een schakelaar gemonteerd die het remlicht bedient.

Al met al is het een wat technisch verhaal geworden (maar ik ben niet voor niets een techneut!). Ik zal binnenkort een complete beschrijving plaatsen op de doe-het-zelf hoek van de ligfiets.net website.

Gisteren en vandaag ben ik met de gepimpte Quest naar Dordrecht heen en weer gefietst. Ik moet zeggen dat het allemaal prachtig werkt. Het lijkt een overbodige luxe, maar het is toch wel heel makelijk als je de richting aanwijzer alleen hoeft aan te zetten en ze na de bocht automatisch weer uit gaan.

206 km, gemiddelde 34km/uur (totaal Quest 20400km)

Deurne-Deurne 2008

Een paar weken geleden kreeg ik een uitnodiging om weer mee te fietsen met de jaarlijkse toertocht Deurne-Deurne.

Dat is niet alleen een leuke ervaring maar bovendien een mooie kans om weer eens met mijn goede vriend Henk te fietsen. We proberen dat wel vaker maar om verschillende redenen komt daar weinig van.

Dit keer hebben we bijtijds gevraagd om een track van de te rijden route. Die kwam op het laatste moment binnen (vrijdag avond) en ik had nog maar kort de tijd om hem te bekijken. Nou, aan die track mankeerde nogal wat. Ten eerste was de GPS ontvanger niet al te best of had het apparaat geen goed zicht op de satellieten want er zaten veel foute coördinaten in. Daarnaast kreeg ik een stuk of 20 losse tracks, waypoints en routes, kortom er moest nog aan gesleuteld worden.

- track voor het bewerken.

- detail van de onbewerkte track, zo wil je de track echt niet volgen!!

Door de track met “Garmin Mapsource topo Nederland” te bewerken kon ik hem bruikbaar maken. Het kwam er op neer dat ik het volgende moest doen:

1. foute coördinaten verwijderen.
2. ontbrekende stukken aanvullen door deze op de kaart te tekenen.
3. Losse stukken van de track aan elkaar knopen
4. Het aantal punten van de track beperken tot minder dan 500 (dit komt door de beperkte opslag capaciteit van de GPS60)
5. Het resultaat in Google Earth bekijken
6. stappen 1 t/m 5 een aantal keer herhalen tot het resultaat naar mijn zin was.

Alles bij elkaar kostte het me een uur of drie om de track op orde te krijgen. Het probleem is dat je de track alleen kan gebruiken als hij goed is, anders wordt het volgen één grote ramp.

- track na het bewerken

Zaterdag avond heb ik de Quest op het dak van mijn auto geplaatst, goed vastgezet en ben ik naar Deurne vertrokken.

We moesten immers om 7 uur inschrijven voor de tocht van 150km. Voor we vertrokken werd er nog even een foto van ons, samen met de twee Questen gemaakt. We konden de wielrenners eerder laten vertrekken, ze hoefden ons immers niet meer de weg te wijzen.

Toch bleek het niet altijd goed te gaan. In sommige situaties, zoals parallel wegen, weet je niet welke je moet kiezen. Dat zie je dan pas na een paar honderd meter wanneer blijkt dat je steeds verder van de track afraakt. Ook sommige afslagen, vooral wanneer de weg op hetzelfde punt al en bocht maakt, zijn lastig.

- Hier ging het fout

Ik neem een afslag te vroeg, Henk brult dat ik verkeert rij. Als ik ben gedraaid is Henk foetsie waarna ik weer te ver doorrij als ik hem zoek. Tenslotte keer ik terug naar het punt waar het fout ging en slaan we de goede weg in.

Dit soort problemen zijn te voorkomen door een GPS te gebruiken waarop de track op de kaart wordt geprojecteerd. Dan zie je immers hoe de weg verder gaat nadat je een afslag hebt genomen.

Ik heb daarom de GPSmap60Csx maar op mijn verlanglijstje gezet (deze heeft bovengenoemde mogelijkheden wel) . Bovendien lijkt het erop dat Garmin Nederland een soort routeplanner heeft ontwikkeld voor dit soort apparaten. De advertentie op hun website is helaas niet erg duidelijk. Is het nu en echte planner op basis van de kaarten van het kadaster of is het een verzameling van vast fietsroutes, waaruit het programma een keuze maakt (deze tweede optie is een stuk minder aantrekkelijk).

Henk en ik kwamen als eersten bij de controle post aan. We aten snel een krentenbol en ik legde mijn Quest op zijn kant. Ik had namelijk gemerkt dat het voorste tandwiel zijdelings bewoog. Dat kom meerdere oorzaken hebben (kapot lager, crank losgewerkt, verschuifbare houder van het crankstel niet goed vastgezet, of …). In eerste instantie kon ik niet ontdekken wat er aan de hand was, tot ik zag dat de hele trapas een centimeter heen en weer kon schuiven. Toen ik nog een keer goed keek bleek dat de rechter lagerbus (die in de houder wordt geschroefd) compleet loszat. Er zat niets anders op dan hier maar mee doorfietsen, de schade was al geleden.

De route voerde ons door prachtige stukjes van Brabant, Limburg en we reden zelfs even door Belgie. Op het tweede stuk reden we nogmaals een paar keer verkeerd, maar over het algemeen ging het best wel goed. We kwamen net na een groep wielrenners aan bij het 2-e controlepunt (maar we waren niet ingehaald?). Dat maakte we later weer goed door ze allemaal in te halen.

Een andere groep die we achtervolgden waren we plotseling uit het oog verloren. Omdat we toen dachten dat ze nog voor ons zaten voerde ik het tempo op, ik denk dat ik Henk het laatste uur aardig heb afgebeuld. Ik reed steeds een stukje vooruit zodat ik de route kon verkennen. Als ik verkeerd reed zochten we samen naar de pijlen op de weg en was het tijdsverlies steeds minimaal. Die strategie werkte goed en we kwamen ruimschoots voor de andere groepen aan bij de finish. De groep waar we achteraan jaagden bleek zelf verkeerd te zijn gereden! Vandaar dat we ze niet meer hebben gezien.

Ons gemiddelde was een mooie 31,5 km/uur

Bezoekje aan Velomobiel

Soms is het wat lastig om mijn blog up-to-date te houden. Zeker met deze prachtige dagen ga ik toch liever een stukje fietsen dan achter de computer zitten.

Als compromis voeg ik een paar fietstochten samen, dat kost minder tijd:

Vrijdag morgen heb ik mijn Quest in Dronten afgeleverd voor wat noodzakelijk onderhoud. De ketting sprong (na 20000km) steeds vaker over het achtertandwiel, wat behoorlijk irritant is. Verder maakten de kogelkopjes nu wel heel veel kabaal, zelf op asfalt had ik er last van.

Zaterdag morgen heb ik de Quest weer opgehaald. Het grote (57 tands) tandwiel bleek nog bruikbaar, het werd alleen een kwartslag gedraaid gemonteerd zodat nu het minder gebruikte deel wordt belast. (het kwart dat boven is wanneer je kracht zet slijt relatief meer dan het deel dat hierop volgt). De kogelkopjes zijn vervangen door de nieuwe variant met teflon kapsel, het stoeltje gerepareerd (was iets doorgezakt) en de slijtage plekken in de bodem gerepareerd. Ook bleek er een spaak in een voorwiel gebroken en konden de spaken wel wat meer spanning gebruiken. Toen ik een proefritje maakte viel me op dat het schakelen met de voortandwielen niet helemaal lekker liep. Gelukkig was het probleem snel verholpen. Het viel me ook op dat de Quest veel stiller is geworden met deze kogelkopjes. Ook stuurt hij nu strakker in de bochten.

Ik heb gelijk wat nieuwe banden, speciaal voor de wedstrijden dit jaar, ingekocht. Een Koyak achterband en twee Stelvio voorbanden, samen met extra dunne binnenbanden

Zondag heb ik met FTCW de “Wassenaar toertocht gereden”. Het was een korte tocht van maar 70km en het tempo lag erg laag. Misschien was het warme weer de boosdoener?

Ik had daardoor wel alle gelegenheid om rond te kijken, wat een prachtige huizen staan er toch in Wassenaar! Op een paar plaatsen was de weg opengebroken en viel het niet mee om de Quest er langs te rijden. Na zo’n 40km kwamen we bij boerderij Meyendel aan waar ik een kopje koffie met een lekker stuk appeltaart nam. Na deze onderbreking had ik het wel gezien en ben ik op eigen gelegenheid verder gereden. In Scheveningen reed ik over de boulevard, waar mijn Quest veel belangstelling kreeg. Van daar uit ging het richting Kijkduin, nu kon ik weer eens lekker doortrappen

Gisteren ben ik met de Quest naar Dordrecht gereden. Heen langs Kralingen, terug via de rondweg in Dordrecht via de Kil tunnel, Heynenoordtunnel en Beneluxtunnel. De cijfers zijn: 75/87/75.

Dat zijn niet mijn maten (gelukkig maar!) maar de snelheid die ik in de tunnels wist te halen. Ik vraag me af of ik ooit de 90 bereik, daar moet je toch wel heel snel voor trappen. Ook het op de teller kijken als je zo hard rijdt valt niet mee. Toen ik door Schipluiden reed zag ik dat het gebouw van de TU (bouwkunde) nog steeds flink rookte. Vanmorgen ben ik er bijna langsgereden, maar toen was er nog geen brand uitgebroken.

Na het avondeten heb ik mijn andere twee ligfietsen eens uit het stof gehaald. Eerst mijn zelfbouw fiets, een Zephyr lage racer! Wat is dat ding toch lastig te fietsen! Hij is extreem laag en heeft een 20” voorwiel en een klapbaar bovenstuur. Het omhooghouden van het stuur is op zich al vermoeiend. Het is lastig om in een rechte lijn te fietsen, waarschijnlijk komt dit door het kleine voorwiel en de lage ligging.

Mijn andere ligfiets (Challenge, oud model) is een stuk comfortabeler. Deze heeft een kleiner achterwiel en ook een 20” voorwiel maar met onderstuur. Dat rijdt toch wel heel lekker, je kan je armen gewoon langs je lichaam laten rusten. Misschien dat ik er volgende week een keer mee naar Dordrecht fiets.

Royal van Zanden tocht met FTCW

Het is ondertussen bijna een traditie dat ik deze toertocht fietst van FTCW. Omdat ik de GPS log van een vorige tocht heb bewaard kon ik hem nu zelfstandig fietsen. Bij het vertrek van de andere renners om 8:30 wachtte ik een minuut of vijf terwijl ik probeerde om de GPS goed in te stellen. dat valt niet altijd mee, omdat dit soort routes op dezelfde plek beginnen en eindigen. Als je dan niet oppast fiets je de route in omgekeerde volgorde.

Omdat ik nu niet perse achter de groepjes wielrenners aan hoefde te fietsen kon ik lekker doortrappen. Het was prachtig weer en de kap had ik, verstandig, thuisgelaten, dat zou veel te warm zijn geweest.

Na ca 80 km stond er een kopje koffie en een lekker appelgebakje bij de firma Royal van zanten op ons te wachten. Na een half uurtje pauze ging ik er weer vandoor. bij Zoetermeer bleef ik achter een groepje hangen om te zien hoe zij de opgeworpen barrière gingen overwinnen. Op het plaatje kan je de oude en de nieuwe route zien. Een positief punt is dat er wel een nieuw stukje fietspad langs de A12 is bijgekomen (rechtsonder)

Toen we door Zoetermeer reden kwamen we plotseling een politieauto tegen op een kruising waar eerst iedereen schuin wilde oversteken. Het was grappig om te zien dat nu iedereen braaf op het groene licht bleef wachten, terwijl normaal gesproken alle rode lichten worden genegeerd.


Na een kleine 4 uur en 140 km fietsen was ik weer terug in Wateringen. Gelukkig nog vroeg genoeg om weer op de fietst te stappen, richting strand. Hopelijk blijft dit prachtige weer nog een tijdje!!

totaalstand Quest 19938km (deze week passeer ik de 20000)

Van Texel naar de veluwe

Donderdag morgen ben ik vanuit Texel naar wateringen terug gefietst. Bij IJmuiden ben ik voor het eerst via de sluizen naar de andere kant van het Noordzee kanaal gereden. De pont was net weg en ik wilde dit deel ook wel eens meemaken. aan de overkant heb ik de krenten boterhammen van mijn moeder opgegeten, toen kon ik er weer tegenaan. Een groepje Italiaanse toeristen wilden allemaal met de Quest op de foto.

De tocht verliep voorspoedig, tot aan Wassenaar waar een dame dacht dat ze wel voor mijn fiets langs kon oversteken. Ik moest een noodstop maken en tegelijk het fietspad verlaten en kwam vlak voor een betonnen rand tot stilstand. Wat een ontzettende muts!



Even later brak ook nog de regen los. Het bleef regen tot ik in Wateringen was aangekomen.

155 km met de quest













Donderdag middag ging ik gelijk weer op stap om met Timo te gaan kamperen. Mijn vriend Ernst en zijn zoon Gijs zouden ook naar de camping komen zodat we gezamenlijk op de Veluwe konden fietsen. Terwijl het donderdag avond bij het opzetten van de tent nog regende was het Vrijdag prachtig weer geworden. Op zaterdag heb ik nog een soortgelijk rondje met Timo gefietst, Ernst en Gijs waren inmiddels weer naar huis.

Zaterdag avond zijn we weer met de auto naar Wateringen gereden. We kijken al weer uit naar de volgende fietstocht op de Veluwe.

40 en 25 km op de mountainbike.


















Timo, Gijs en Timo

Rondje Texel

Na mijn fietstocht naar Texel van afgelopen vrijdag heb ik een paar dagen niet gefietst om mijn benen weer een beetje rust te geven. Zondag hebben we met ze allen een lange strandwandeling rond de slufter, een natuurgebied, gemaakt. Gistermorgen ben ik eerst met Francis gaan hardlopen, Michelle ging mee op haar skeelers.

Gistermiddag was het weer zodanig opgeklaard, in de morgen was er nogal wat bewolking en leek het te gaan regenen, dat ik zin had ik een ritje met de Quest. Ik had hem al eerder goed uitgesopt, hij ging er niet frisser door ruiken met al dat zweet. Eerst richting Oudeschild en vanaf daar Noord over het traject dat wordt gereden bij de wedstrijd voor het Nederlands kampioenschap tijdrijden. Ik heb me al weer ingeschreven voor de wedstrijden in September.

Op het eerste stuk, zo'n beetje tot aan De Cocksdorp, had ik de wind van achteren. Vanaf De Cockdorp loopt het fietspad door de duinen. Je kon wel zien dat er veel toeristen op het eiland zijn, een aantal keer moest ik flink remmen voor ik een groepje fietsers kon passeren.
Het is prachtig om zo in de natuur te fietsen. Bij de standafslagen paal 28 en paal 9 maakte ik even een lusje naar het strand toe.

Vlak voor het dorp Den Hoorn reed ik naar de camping om er daarna achter te komen dat er alleen een prive weg in de goede richting liep. Met de quest kan je niet door smalle doorgangen, dus nam ik het zekere voor het onzekere en keerde ik maar weer om.

Op de weg richting Het Horntje stapte ik nog even uit de Quest om wat foto's te maken van de schapen die daar massaal met hum lammetjes op de weg lopen, dat is wel een heel schattig gezicht.

Na het de veerponthaven Het Horntje kon ik over de dijk richting Oude Schild rijden. Dat die dijk zo'n slecht fietspad is had ik niet eerder gemerkt. Boven een bepaalde snelheid krijg je veel last van de hobbels in het wegdek. Op een bepaalde plek hadden de meeuwen schelpen op het fietspad laten vallen die harde knallen gaven toen ze tegen de binnenkant van de wielkasten sloegen. Vanaf dat punt probeerde ik ze zoveel mogelijk te ontwijken, een lekke band heb je snel te pakken.

Na Oude Schild ging ik weer richting Den Burg.

Na 75km en een kleine twee uur was ik weer terug.

Ruim 1 op 100!

Gisteren ben ik vanuit Wateringen naar mijn ouders op Texel gefietst. Dit keer niet via de kortste route, nee ik wilde er een mooi tochtje van maken. Als voorbeeld had ik een route, die ik twee jaar geleden al eens in twee dagen had gefietst, waarbij ik bij Velomobiel in Dronten bezoek.

Ik had al globaal uitgerekend dat ik 330km moest fietsen en daar zou ik dan circa 11 uur over doen. De laatste boot naar Texel gaat om 21:30 en die wilde ik ook niet missen. Dus besloot ik om 7:45 te vertrekken, dan had ik nog wat speling voor onvoorziene omstandigheden.

Die onvoorzien omstandigheden begonnen al toe ik langs Zoetermeer wilde fietsen. Normaal gesproken kan je langs de A12 rijden en ben je in no-time Zoetermeer gepasseerd. Nu stond er een hek op het fietspad met de melding "fietspad afgesloten". Geen omleiding, niets! Nu begon de ellende pas goed. Ik denk dat ik zeker een half uur lang heb geprutst waarbij ik steeds in andere nieuwbouwwijken vastliep. Uiteindelijk was ik het zat en heb ik mijn Mio GPS uit mijn tas gepakt en heb ik een escaperoute laten plannen. Prachtig, hoe zo'n GPS routeplanner je weer op het juiste pad brengt.

Even later zat ik weer op de GPS track en kon ik met mijn Garmin GPS60 verder navigeren.
Nu ging het weer gesmeerd en kon ik vlot doorrijden tot de Hollandsebrug. Ik had niet gelijk door dat de brug nog steeds voor fietsers gesloten was, tot ik op de brug langs een bord reed waarop stond dat je je bij de uitvoerder moest melden. Toen ben ik maar teruggereden en ontdekte ik dat er even verderop een pontje stond te wachten. Ik was er nog maar net opgereden toen hij al naar de overkant vertrok.

Aan de overkant gings ik langs Almere haven en even verderop weer noordwaarts over de lange rechte fietspaden naar Dronten. In Dronten moest ik even zoeken, aangezien de situatie hier behoorlijk was veranderd sinds mijn vorige bezoek. Ik zag Velomobiel al liggen, alleen zat er nu een brede vaart tussen. Een stukje verderop kon ik oversteken en verder was het makkelijk. Bij Velomobiel heb ik mijn boterhammen opgegeten, daar was ik ondertussen wel aan toe. Na een kort praatje te hebben gemaakt ging ik weer op pad, ik moest immers nog een stuk.

Onderweg naar Emmeloord berekende ik of ik genoeg tijd had om een stop te maken bij vriend Ernst. Dat moest wel lukken, ik had nog twee uur speling. Ik dronk een paar kopjes koffie terwijl we ons fietstochtje van volgende week bespraken. dan ga ik met Ernst en zijn zoon Gijs en mijn zoon Timo op de veluwe kamperen. Vandaar uit maken een tochtjes op de mountainbike. We verheugen ons er erg op, de kinderen ook!

Vanaf hier ging de tocht door het prachtige Friese landschap dat grenst aan het Ijsselmeer. De route loopt door verschillende oude plaatsje en er valt veel te zien. Niet veel later reed ik de afsluitdijk op waar ik de straffe wind pal tegen had. Een paar keer zag ik een fietser in de verte, waardoor ik weer energie kreeg om het tempo te verhogen. Inhalen is altijd leuk! Hiermee kreeg ik de snelheid net weer op een kleine 40km/uur, meer zat er niet in.

Aan de andere kant van de afsluitdijk was het niet zo ver meer naar de haven van DenHelder. Met nog tien minuten speling haalde ik de boot van 20:30 Op de boot dronk ik nog een kopje koffie, dat werkt prima als opfrisser. Daarna kan je er weer even tegenaan.

Op Texel moet ik nog een kleine 15km naar het huis van mijn ouders in Den Burg. Langs de pontweg probeerde ik de auto's bij te houden, die vastzaten achter een grote trekker. Ik merkte dat de gemeente Texel kans had gezien dit fietspad, voorheen het mekka van de fietser, goed te verkloten door bij iedere bushalte een verhoging op het fietspad te maken. Die kan ik niet meer oversteken zonder mijn snelheid te verlagen tot circa 30km/uur. Wat hier het nut van is ontgaat mij ook helemaal.

Bij mijn ouders aangekomen ging ik gelijk onder de verfrissende douche en toen ik weer beneden kwam stond er een heerlijke pizza voor me klaar. Beter dan een hotel, Wat wil je nog meer?

Mijn voornaamste brandstof voor deze rit was drie liter karvansevitam siroopmet water, waarmee ik dus beter dan 1 op drie honderd reed. Dat doet geen auto me na!

De tripteller stond op 343km, blijkbaar heb ik in Zoetermeer 10km omgereden, het gemiddelde over het hele rit was 33km/uurtotaal van de Quest is 19565 km

PS. Wim, ik heb het knopje reactie verwijderen nu ook gevonden. Nu kan je weer gewoon een reactie plaatsen, als ik ze eerst moet beoordelen vergeet ik ze misschien weer en duurt het veel te lang. PS2. Mijn bril beslaat ook alleen als ik moet stoppen, zodra ik weer rij is de mist verdwenen!

Voorne-Putten met FTC Westland

Toen ik vorige week zondag zag dat er voor vandaag een rondje Voorne-Putten op het programma stond besloot ik al om mee te rijden. Ik weet al hoe mooi het fietsen is op dit Zuid-Hollandse eiland.

Helemaal zeker was ik niet want na woensdag had ik behoorlijk spierpijn. Gelukkig was dat vanmorgen helemaal verdwenen en kon ik prima meekomen.

Het plaatje laat zien hoe de route er ongeveer uitzag. Ik heb hem deels met de hand moeten invullen omdat ik bij de stop in Hellevoetsluis ontdekte dat de GPS uitstond. In het begin, toen we tegen de wind in moesten, dacht ik dat het eigenlijk allemaal veel te langzaam voor me ging. Terwijl de fietsers tegen de wind in zwoegend hooguit 33 km/uur reden, zat ik maar een beetje om me heen te kijken. Later veranderde dat toen de wegen bochtiger werden en ik regelmatig flink moest trappen om de groep bij te houden.

In het begin was het best wel fris, maar naarmate de ochtend verstreek werd het steeds beter weer. Om kwart voor een was ik weer terug na een tocht van 120km. Voor aanstaande vrijdag heb ik een grote fietstocht naar Texel op het programma. We gaan namelijk een lang weekend bij mijn ouders logeren. Ik weet het nog niet zeker, maar misschien rij ik naar Texel met een flinke omweg.

Route langs de Delfshavensche Schie

Afgelopen woensdag ben ik op een andere manier door Rotterdam gereden. Nadat ik dit alternatief vorig jaar voor het eerst had "ontdekt" was achtereenvolgens de brug in onderhoud en een weg waar ik langs moet afgesloten. Deze weg (de Delfweg) nog lang niet klaar, maar het lukte me om over de houten platen langs de wegwerkzaamheden te rijden. Uiteindelijk bleek deze route even lang en scheelt hij in "gemak van fietsen" niet veel van de gewone routes. Maar het is wel leuk om wat alternatieven achter de hand te hebben. Na het bestuderen bleek dat ik deze route ook nog niet helemaal goed heb gereden, maar het begin is er.

Tijdens het fietsen bleek dat mijn benen niet echt wilden. Dat heb ik zoveel mogelijk genegeerd en ik reed zodoende in een redelijk scherpe tijd heen en weer. Dezelfde avond moest ik het al bezuren, bij mijn beide knieën branden de spier aanhechtingen. Ik hoop dat het a.s zondag over is als ik mee fiets met FTC Westland aan het rondje Voorne-Putten.


Woensdag 102 km gereden

Kaagtocht met FTC Westland

FTC Westland organiseert ieder jaar verschillende toertochten. Vorig jaar ben ik al een aantal keer met de wielrenners meegefietst en vanmorgen dus weer, dit maal voor de Kaagroute. Om 8:30 ging de eerste groep renners naar buiten en ik sloot gelijk aan. Wanneer we door een snellere groep werden gepasseerd dan sloot ik me daar weer bij aan. Ik kan vanuit mijn lage positie de pijlen op de weg niet goed zien, dat laat ik aan de wielrenners over die ik op een tiental meters afstand volg. Ik doe ook mijn best om ze niet in de weg te rijden, als er achtervolgers aanhaken laat ik me even een stukje terugzakken. Ik haal ze immers toch wel weer in (zolang ik nog weet waar ze heen zijn gereden).

Het tempo lag lekker hoog, soms wel tot 45 km/uur. Vooral in kleine plaatsjes, met smalle weggetjes en krappe bochten, moest ik nog aardig aanpoten om bij te blijven. Wanneer we dan weer op de langere wegen kwamen had ik het weer erg gemakkelijk. Halverwege stopten we een half uur voor koffie en appeltaart. Een paar wielrenners merkten op dat ik wel erg hard kon. Ik had een paar keer de afstand tussen twee groepje in korte tijd ingehaald, daarbij haalde ik een snelheid van zo'n 60km/uur. Dat scheelt nogal wat met de groep die ik achter me liet die misschien 45 reden. Maar ja, het is ook geen eerlijke vergelijking tussen een racefiets en een Quest met zo'n mooie stroomlijn.















Na de koffie ging haakte ik bij een alleen rijdende wielrenners aan, die al snel het spoor bijster raakte. Gelukkig kwamen we vijf minuten later weer andere deelnemers tegen die wel goed waren gereden. Nu ging het tegen de wind in, dat was duidelijk aan het tempo te zien.

In kijkduin wist ik zelf wel hoe ik weer terug moest naar Velo en ging ik mijn eigen weg. Na een kleine 3 uur fietsen was ik weer thuis (33 km/uur gem).

nieuwe route dordrecht-wateringen

Gisteren had ik onverwachts wat tijd om aan de Quest te hobby-en. Althans, aan het windschermpje voor de Quest. Het nadeel van een bril, welke je echt wel nodig hebt wanneer je 90 minuten door de kou rijdt, is dat hij steeds beslaat. Vandaar dat ik gisteren een nieuw, krasvrij, schermpje heb gemaakt. Nu had ik de pech dat het vanmorgen verschrikkelijk vochtig was, op sommige plekken was het zicht minder dan tien meter. Dat leverde wel hele mooie plaatjes op. Ik bleef het schermpje maar schoonvegen, het water droop er vanaf. In Delft reed ik zoals gewoonlijk door het rode licht over een kruising waar het heel rustig was. In het midden stond een automobilist een die zich nogal vreemd gedroeg. Toen ik de tweede keer door het rood reed toeterde hij en riep iets door het zojuist geopende raam. Ik zag het direct: een onopvallende agent (type zeiksnor) die mij de les wilde lezen. Bij het volgende kruispunt naderde ik (heel tactisch) erg langzaam om een confrontatie te vermijden. De beste man wilde er toch nog even een punt van maken en riep weer van alles in mijn richting. Ik heb een goed advies voor deze overijverige agent (in een tijd dat half Nederland door het rode licht fietst): ga boeven vangen (of terroristen als je met je tijd meegaat).


Het ging niet zo snel als ik gewend ben, misschien de terugslag van drie keer in een week 100km fietsen, of zou het aan de lage temperatuur en hoge luchtvochtigheid liggen? Wat wel frappant is, is dat ik drie keer in een week om exact 8:33 uur heb ingeklokt. En dat na 90 minuten fietsen!

In de middag pauze ben ik nog even met de Quest op stap geweest voor een boodschap, toen ging het al weer veel beter. Omdat het zulk prachtig weer was besloot ik om de zuidelijke route om Dordrecht heen uit te proberen. Van een paar collega's kreeg ik adviezen over de optimale route. Uiteindelijk ging het allemaal erg voorspoedig en binnen no-time was ik al weer bij de Kiltunnel. Vandaar ken ik de route op mijn duimpje van de tijd dat ik in het industrie gebied naast de tunnel werkte.

In de tunnels maak ik er een sport van om er zo hard mogelijk doorheen te fietsen. bij de Kiltunnel en de Heijenoordtunnel gaat dat perfect, daar kan je in,- en uit fietsen. De Beneluxtunnel is lastiger want daar moet je aan weerskanten met de lift. Het resultaat van vandaag is als volgt:

Kiltunnel 76km/uur, Heijenoordtunnel 84km/uur, Beneluxtunnel 68km/uur

Het is jammer dat deze route veel langer is dan de "normale" route (66km ipv 52km) want het is een erg mooie tocht door diverse natuurgebieden. Alles bij elkaar kom je maar een handvol verkeerslichten tegen, dat is ook wel een omweg waard. Ik vind het wat veel om twee keer op een dag te fietsen, maar voor een terugrit ga ik het zeker herhalen. De heenweg ging in 33km/uur de terugweg in 36km/uur.

Ik heb vandaag mijn GPS60 maar weer eens meegenomen in een nieuwe steun die ik ook met klittenband kan vastzetten. Dat werkt beter dan hem aan de bedrading ophangen ( wat ik de afgelopen twee jaar heb gedaan

vandaag 52,10,66km totaal 18902km

knallende ketting

Vandaag ben ik zoals ik al van plan was naar Dordrecht en terug gefietst. Het lijkt wel alsof het steeds gemakkelijker gaat naarmate ik meer fiets. Jammer dat ik morgen andere verplichtingen heb. Als het weer blijft goed blijft dan ga ik donderdag weer fietsen.

Gisteren hoorde ik een vreemd geluid wanneer ik in de lagere versnellingen fietste. Uiteindelijk bleek dat de versnellingskabel de tandwielen raakte, hetgeen makkelijk was te verhelpen door de bevestiging tyrap te verschuiven. Het valt me op dat steeds vaker de ketting overspringt wanneer ik flink kracht zet. Het lijkt me niet al te best voor de tandwielen en bovendien is het een rotgeluid. Waarschijnlijk heb ik binnen niet al te lange tijd een nieuwe ketting en tandwielen nodig, niet vreemd na een kleine 20000km. Misschien moet ik maar eens een afsprak met velomobiel maken voor een "kleine beurt".

vandaag 102km, totaal 18774km


N.B. waarschijnlijk doe ik aanstaande zondag weer een mee met een toertocht van FTCW
(De Kaag route van 100km)

Quest navigatie met Mio

Afgelopen donderdag ben ik voor de tweede keer in die week met de Quest naar Dordrecht gereden. Bij deze rit heb ik mijn Mio c230 meegenomen, deze heeft de track haarfijn vastgelegd. Omdat deze GPS een veel groter geheugen heeft dan mijn Garmin GPS60 kan de route met veel meer detail worden bewaard. Maar als de route in de Mio zit kan je hem alleen nog met dit zelfde apparaat bekijken en daar heb je niet al te veel aan. Na een zoektocht op internet kwam ik een site tegen waarop werd beschreven hoe je een opgeslagen track naar de ingebouwde geheugenkaart lezer kan exporteren. Het komt erop neer dat je een functie activeert die al in het apparaat zit maar die normaal niet toegankelijk is. Als de track eenmaal op de geheugenkaart staat kan je hem op de computer verwerken (Google earth, Garmin mapsource, etc).



Bij dit plaatje is er 1 coordinaat per 10 seconden vastgelegd wat een totaal geeft van circa 540 punten. De Garmin GPS60 gaat wat slimmer om met zijn beperkte geheugen door vooral die punten op te slaan waar je bijvoorbeeld de bocht omgaat of van richting veranderd.











Op het plaatje hiernaast is een kruising te zien waar een auto vlak voor mij het fietspad kruiste. Direct erachter stopte een tweede auto en er was net genoeg ruimte tussen om ze te passeren. Erg slim was deze opstelling niet van de twee bestuursters. Toen ik nog maar enkele meters van de doorgang was verwijderd zag ik de achterste dame gebaren maken. wat bleek nu, de tweede auto werd gesleept! Dat werd dus een noodstop. Ik stond nog niet stil of de sleepkabel werd strak getrokken.


Gisteren wilde ik een rondje door het westland gaan fietsen, maar ik moest eerst even kijken of mijn Quest nog helemaal in conditie was. Bij beide voorwielen ontdekte ik twee gebroken spaken, dat werd dus sleutelen. Helaas had ik nog maar drie spaken in voorraad, de laatste moet nog maar even wachten. Het was heerlijk om zo in het zonnetje aan de Quest te kunnen sleutelen maar toen ik klaar was was het al weer flink aan te afkoelen en had ik geen zin om nog te gaan fietsen. Daarom ben ik vandaag weer naar Dordrecht gereden. Op de heenweg moest ik stoppen voor een stadsbus die passeerde. Daarbij vergat ik op tijd te schakelen en toen ik weer verder wilde trapte ik de ketting naast de derailleur. Dat is pas de tweede keer dat de ketting bij mijn Quest eraf loopt. Door de Quest op zijn kant te leggen en voorzichtig met de hand het voortand wiel te draaien kwam de ketting weer op de goede plek en kon ik verder fietsen.Dat beviel zo goed, het is perfect fietsweer, dat ik morgen weer ga fietsen. Ik merk dat mijn conditie ook beter wordt, op de terugweg kon ik flinke stukken de 50km/uur vasthouden.

vandaag 102, totaal 18672km

GPS houder verbeterd

Ik was nog niet helemaal tevreden met de houder van mijn Mio navigatie systeem. Zoals ik al had opgemerkt moet de Mio eigenlijk aan een bol van 15mm worden geklemd. De bol past in een klemconstructie welke met een ring wordt vastgeschroeft. Deze klem werkt niet goed op een buisje zoals ik dat ik nu heb. bovendien kan de klem worden beschadigd. De oplossing heb ik nu gevonden in de vorm van een houten kraal, aan de aluminium plaat bevestigd met een M4 boutje. Een bijkomend voordeel is dat ik de GPS nu in alle mogelijke standen kan vastzetten.


Waarschijnlijk ga ik donderdag met de Quest weer op en neer Dordrecht, gelijk een mooie gelegenheid om de duurzaamheid van deze constructie te testen.


N.B. Op deze foto zie je ook hoe ik mijn drinkfles vastzet. In de fles schroef ik een slangetje (Kruidvat e5,0) met een drinkstuk aan het uiteinde. De onderkant van de Spa-fles staat in de standaard houder zoals die door velomobiel wordt geplaatst. Bovenaan heb ik een Tyrap zodat de fles niet kan omvallen (de houder klemt niet genoeg om dat te voorkomen!)



Waarschijnlijk red ik het niet met de interne accu, dan kan ik de Mio aansluiten op de 12V accu van de Quest. Daar heb ik een mooie adapter voor gekocht bij een rommelwinkeltje in Den Haag. Voor de kosten hoef ik het niet te laten (e1,-)




N.B. De eerste reactie onder dit bericht is SPAM. Helaas is er blijkbaar geen mogelijkheid om hem nog te verwijderen, negeer hem dus en click niet op de link (er wordt geprobeerd om je een of andere virusscanner aan te smeren). Vanaf nu staat de functie "reactie moderaten" aan en kan ik een dergelijke reactie wijgeren!

Mio steun voor de Quest

Zaterdag ontving ik een mailtje van een collega of ik zin had om op de ligfietsdag, in Dordrecht, mee te rijden. Op zich sprak het idee me wel aan, eerst 50km naar Dordrecht, dan een rondje van 70km en na afloop weer terug naar Wateringen. Alleen bleek het weer een grote spelbeker, er werd voor zondag veel regen verwacht. Zaterdag daarentegen was het prachtig fietsweer, daar maakte ik dankbaar gebruik van door een rondje Westland te fietsen. Ik had de zaterdag ochtend goed besteed door een steuntje voor mijn Mio GPS (c230) te maken. Nu kon ik gelijk in de praktijk uittesten hoe schokbestendig deze steun was.

Deze steun bestaat uit een dik aluminium plaatje met daarop een stukje kopen (15mm) pijp. Op de standaard Mio houder zit een bolvormige uitstulping die met een klemring aan de Mio kan worden vastgezet. Het buisje komt in de plaats van het bolletje, eigenlijk omdat ik zo'n bolletje niet kon vinden. Dit werkt ook best redelijk!

Achterop het plaatje zit klittenband, net als op de wielkast van de Quest, waar het erop passend stuk klittenband zit. OIp die manier kan ik de Mio weer makkelijk meenemen.

Halverwege viel de GPS van de houder. Na hem opnieuw stevig te hebben vastgezet bleef hij de rest van het rondje wel op zijn plaats zitten.


Helemaal vreemd is dat ook weer niet, soms stuiter je in de Quest van de ene naar de andere kant met die slechte fietspaden. Bij thuiskomst heb ik de rand van het kopen buisje een beetje opgebold, zodat de GPS wat vaster zit.

Het handige van deze GPS is dat hij routes kan plannen, rij je verkeerd dan wordt er gelijk een alternatief berekend. het nadeel is dat hij geen fietspaden kent, soms wordt je kilometers omgeleid omdat een bepaald pad domweg niet bekend is.








Vandaag ben ik naar Dordrecht heen en weer gereden. De weersverwachting voorspeld veel goeds. Helaas kreeg ik op de heenweg een paar flinke stortbuien over me heen, niet zo erg want ik ben toch nat van het zweten. De temperatuur was werkelijk perfect om met de kap op te fietsen. Gedurende de dag klaarde het weer op en tegen de tijd dat ik weer naast huis mocht rijden was het mooi zonnig. Het was wel jammer dat ik eerst mijn achterband mocht plakken, die was langzaam leeggelopen. Vreemd, toen ik mijn Quest vanmorgen stalde dacht ik al iets te merken aan de achterband, maar toch leek hij toen niet lek. Bij controle bleek er een klein stukje glas in de buitenband te zitten.





Vandaag en zaterdag 102km en 55km

Maartse buien

Vandaag reed ik mijn eerste rit naar mijn werk in Dordrecht sinds die fatale rit waarbij ik met de Quest omviel. De omstandigheden waren nu iets beter, de temperatuur was een paar graden boven het nulpunt zodat er weinig kans was op bevroren stukken weg. Toch had ik wat moeite met het snel nemen van bochten waar de weg nat was. Het is een kwestie van tijd, over een paar maanden ga ik weer zo hard als voor de duikeling.

Mijn benen wilden niet zo hard als afgelopen zaterdag, maar ja dat kan je zo vroeg op de ochtend ook niet verwachten. Het laatste kwartier reed ik bijna recht tegen de zon in, terwijl ik geen zin had om te stoppen zodat ik mijn zonnebril uit mijn tas kon opduikelen. Dit is toch nog beter dan in het donker rijden. Er waren verder weinig bijzonderheden, behalve dan dat ik uiteindelijk toch nog de 35 km/uur gemiddeld haalde.


Op de terugweg zag de lucht er dreigend uit. Het bleef niet bij dreigen want net voorbij Papendrecht viel de hagel met bakken naar beneden. Ik reed op dat stuk langs de snelweg net een kleine 50km/uur tegen de wind in om een achter me rijdende bromfietser voor te blijven. Gelukkig duurde de bui niet lang want het deed verschrikkelijk pijn aan mijn gezicht.

Het bleef droog tot voorbij Rotterdam, toen kreeg ik nog een klein regen buitje over me heen. Wat me deugt deed was dat het verschrikkelijk druk was op de weg, overal stonden auto's stil. Dat begon al in Dordrecht en ging door tot in Rijswijk. Het zal wel met het weer te maken hebben. Ik had er in ieder geval geen last van.

De terug weg deed ik iets sneller dan de heenweg: 36km/uur

vandaag 104 km


Mijn rolweerstand meter project ligt nu even stil doordat ik het erg druk heb met mijn werk. Wel zie ik zo nu en dan kans om te werken aan het programma voor mijn Quest computer. Veel stelt het programma niet voor, maar het kost toch nog wel wat tijd, vooral omdat ik het in assembler schrijf (voor de geïnteresseerden: dat is de basis taal voor microprocessors, compacter kan het niet. Het huidige pr0gramma bestaat uit ca 250 bytes)


Ik heb al een dergelijke computertje in mijn Quest zitten, maar nu heb ik er een mooi printje voor gemaakt.

De connectors rondom zijn voor het aansluiten van de 12V voeding, schakelaar en lampen (knipperlichten, achterlicht, voorlicht, remlicht en binnenlicht).

Alles gaat automatisch, vergeet je bijvoorbeeld de richtingaanwijzers dan gaan ze even later vanzelf weer uit.

De bediening gaat via druktoetsen: 1 keer indrukken = aan, 2-e keer indrukken = uit. Je kan ook snel wisselen van linker knipperlicht naar rechter knipperlicht (en andersom) zonder de eerste uit te schakelen: makkelijk als je twee bochten achter elkaar hebt. Als de richting aanwijzer aan is dan zie je dat aan de knipperende binnenverlichting.

De knipperleds kunnen rechtstreeks worden aangesloten, de stroom beperkend weerstanden zitten al op de print. Ook als je vergeet om de verlichting uit te schakelen dan gebeurt dat even later vanzelf, de computer gaat dan in de slaapmode en gebruikt bijna geen stroom meer. Indien de accuspanning te laag wordt dan geeft de computer een waarschuwing. In dat geval kan je de verlichting dimmen (100%, 40%, 20%, 10% of helemaal uit). De dimmer werkt met zogenaamde pulsbreedte modulatie, ongeveer zoals een huis tuin en keuken dimmer functioneert.

Het achterlicht brand alleen maar 100% of is anders uit. Als je remt gaat het achterlicht even aan, als het daarvoor al aan was gaat het juist knipperen. Wanneer de parkeerrem wordt gebruikt gaat het achterlicht na 15 seconden vanzelf weer uit.

Zaterdag rij ik misschien, in het kielzog van Mart (de baksteen), de zoetemelk klassieker (150km).

Weer op stoom

Voor het eerst in lange tijd had ik vanmiddag dat gevoel weer dat het fietsen lekker hard gaat. Op de weg richting Maassluis, schuin tegen de wind in ging de teller regelmatig over de 50 heen. Op het stuk langs de nieuwe waterweg tikte ik zelfs een paar keer, met de wind in de rug, de 60 aan. En zelfs nu had ik niet het gevoel dat ik hierbij mijn maximum bereikte.

Of het nu aan het mooie weer ligt, het was uitzonderlijk warm onder de zwarte schuimkap, of dat mijn conditie beter is. Ik weet het gewoon niet. Hopelijk kan ik deze lijn vasthouden, dat zou wat moois beloven voor de wedstrijden later dit jaar!

Vandaag heb ik het standaard rondje Wateringen-Schipluiden-Maasluis-HoekvanHolland gereden en vanaf daar weer terug in omgekeerde volgorde. Bij de waterkering het verplichte nummer: naar boven sprinten en hierbij het liefst nog een wielrenner inhalen. Als dat lukt, dan zit het wel goed met de conditie! Ik moet immers heel wat meer gewicht naar boven brengen!


Op het plaatje een auto die ook op stoom moet worden gebracht. Hiermee zou in 2007 een poging worden gedaan om het record uit 1906 (205km/uur) te verbeteren. Ik heb begrepen dat men nog steeds bezig is met het voorbereiden van de poging. zie de website




Vandaag ca 70km., totaal 18199km

Weer in het gareel

Afgelopen zondag zijn we teruggekomen van het heerlijk weekje wintersport (snowboarden en skiën). Het nadeel van zo'n vakantie is dat ik meestal weer moeilijk terug in het gareel kom. Opeens gaat alles weer als vanouds verder terwijl je het liefs nog langer vrij zou willen zijn.



Bij het snowboarden was ik een paar keer behoorlijk hard gevallen en daar had ik nogal last van. Vandaar dat ik eerst een week rustig aan heb gedaan met sporten om niets te forceren. Maar gisteren ben ik weer in de Quest gestapt, met de nodige moeite. Toen ik eenmaal weer comfortabel in het kuip stoeltje zat ging het weer prima. De bedoeling was om een rondje Westland te fietsen. Toen ik de N468 op wilde draaien kwam er net een heel peloton wielrenners langs. Ik wilde direct aanhaken maar een nors kijkend man met een hesje "verkeersregelaar" gebaarde me dat ik niet mocht. Even later kwam er nog een tweede groep renners langs, gevolgd door een lange rij volgwagens. Ik denk dat er voor iedere renners wel twee reserve fietsen meekwamen. Ik dacht dat ik nu wel verder kon en reed de weg op. Te vroeg! Een forse oom agent op de motor stuurde me direct weer naar de kant, blijkbaar kwam er nog meer aan. En jawel er kwamen nog een drietal ambulances (twee gele en een witte) en nog een hele stoet motor agenten en politieauto's. Ze waren nogal wat van plan! Nu mocht ik ook verder, maar het tempo was erg laag. De renners waren blijkbaar moegestreden want het ging nauwelijks harder dan 30 a 35 km/uur.

Na het tunneltje onder de A20 ging de hele club rechtsaf en kon ik mijn weg naar links vervolgens voor het standaard rondje langs de nieuwe waterweg. Het was lekker rustig, waarschijnlijk omdat het behoorlijk waaide. Toen ik een tijdje later door Kijkduin reed werd daar net begonnen met het afbreken van de finish van de wielerwedstrijd. Ik heb thuis nog op internet gezocht maar ik kon niet ontdekken welke wedstrijd dit nu moet zijn geweest.

Ik heb de Quest weer een beetje opgelapt door hem goed met autowas te poetsen. De diepe krassen krijg je er zo niet uit en hij wordt niet meer zo mooi als hij eerst was. Maar gelukkig zitten er geen gaten in de body en waarschijnlijk zie je er niets meer van als de fiets opnieuw in de lak wordt gezet.

vandaag ca 60km